Niet alleen het Gouden Televizier-Ring Gala viert een jubileum. Tijdens de zestigste uitreiking van de Ring zijn Britt Dekker en Splinter Chabot voor de vijfde keer het presentatieduo op de Rode Loper.

Wat droegen jullie voor moois?

Splinter: “Een creatie van Iris van Herpen. Dat vind ik een enorme eer, want zij maakt normaal gesproken alleen kleding voor vrouwen. Ik heb haar gemaild en tot mijn verbazing zei ze: kom maar langs.”
Britt: “Ik heb een jurk van Jenny Packham, zij maakt ook die prachtige jurken voor Kate Middleton en andere grote sterren. Ik bleef haar telkens berichtjes sturen en dat had effect.”

Britt presenteert de Rode Loper sinds 2018, Splinter sinds 2021. Het is dus jullie vijfde keer!

Splinter telt op zijn vingers aan de hand van zijn outfits: “Eerst dat paarse pak, toen het vleermuispak, ik was nog een keer zelf genomineerd… Inderdaad, ons jubileum. Zonder ruzie ook, dat kunnen ze in veel huwelijken niet zeggen.”

Welk moment in die vijf jaar zullen jullie niet snel vergeten?

Splinter: “Een keer hadden twee mensen dezelfde jurk aan…”
Britt: “Ik wás diegene. Ik zag drie jaar geleden vanuit mijn ooghoek een paar mensen verschrikt opkijken. Die actrice had dezelfde rode jurk en heette ook nog Britt (Scholte, red.). Ik vond het wel grappig, vooral omdat ze dezelfde naam had.”

En wat was een absoluut hoogtepunt voor jullie?

Splinter: “In 2022 was ik genomineerd voor Talent. Mijn ouders zaten naast me. Soy Kroon was ook genomineerd en zat naast zijn vriendin Holly Mae Brood. Holly en ik zijn samen opgegroeid, omdat onze vaders (Bart Chabot en Herman Brood, red.) bevriend waren. Toen zei mijn vader: ‘Dit had Herman heel mooi gevonden.’ Zoiets is privé, maar het laat ook zien dat er echt emotie in zo’n avond zit.”
Britt: “Mijn hoogtepunt was in 2019. Ik presenteerde de Rode Loper en moest daarna snel een kledingwissel doen, want Ron Boszhard en ik waren genomineerd voor de Televizier-Ring Jeugd met Zapp sport. Toen wonnen we, geweldig! Dat ik daar op het grote podium stond, ga ik nooit meer vergeten. Het was de kers op de taart. Ik kom uit de paardensport en als je dan niet wint, moet je beter trainen. Maar dit is een populariteitsprijs, er is geen zilver of brons.”

Het hele artikel leest u in de Televizier van week 43. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Kirsten Keerssemeeckers

Als benjamin van deze lichting ‘Beste zangers’ geldt Bente Fokkens als dé verrassing van het seizoen. Ze maakte indruk met haar persoonlijke nummers. ‘Ik schrok een beetje van hoe lief de kijkers zijn.’

Hoe kijk je terug op deze reeks?

“Ik was al fan van Beste zangers, dus het was een eer gevraagd te worden. Ik wilde in het programma de allerbeste versie van mezelf zijn, daarom ben ik maanden voor de opnames gestopt met drinken en ongezond eten. Ik stond topfit in Sevilla, omringd door mensen met wie ik in een korte tijd écht close ben geworden. Iedereen gunt elkaar het beste en is blij voor de ander als alles lukt.”

Wie heeft je het meest verrast?

“Toch Typhoon. Ik wist dat hij goed was, we hebben dezelfde zangcoach. Alles wat hij zingt en de manier waarop hij een tekst interpreteert komt rechtstreeks bij mij binnen. Zijn aflevering was zó rauw en eerlijk dat ik misschien nog wel meer tranen heb gelaten dan in de mijne. Die hebben we op dezelfde dag opgenomen, dus ‘s avonds was ik helemaal gesloopt.”

 Welk nummer uit ‘jouw’ aflevering is je dierbaar?

“Zonder de anderen tekort te doen: toen Paul de Leeuw ineens naast me op de bank kwam zitten om ‘Laat me niet alleen’ te zingen. Dat liedje is heel belangrijk voor me: ik was vijftien toen mijn allereerste vriendje me voor het eerst de muziek van Jacques Brel liet horen. Ik vind hem echt een kunstenaar; ik heb ‘Ne me quitte pas’ zó vaak geluisterd. Pauls versie was heel intiem en bijzonder, ook omdat hij er zoveel extra tijd en energie in had gestoken.”

Hoe bedoel je?

“We moeten voor Beste zangers in een korte tijd zóveel nummers instuderen dat de teksten voor de zekerheid op de autocue staan. Omdat Paul naast me zat, kon hij niet spieken. De optredens moeten in een keer goed gaan en ‘Laat me niet alleen’ is echt niet het makkelijkste lied. Dat hij dat speciaal voor mij deed, raakte me echt.”

Het hele artikel leest u in de Televizier van week 42. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Jef Willemsen

Het nieuwe seizoen van ‘Oh, wat een jaar!’ is een vrolijke tijdreis door het verleden. Teamcaptain Gerard Joling blikt terug op zijn leven; van een overhemd vol herinneringen tot de eerste kus.

In Oh, wat een jaar! kijken presentatrice Chantal Janzen en teamcaptains Ruben Nicolai en Gerard Joling naar de muziek, gadgets, kleding en gebeurtenissen uit een bepaald jaar. Gerard begrijpt waarom het programma een succes is. “Het is de herkenning bij de kijker: ‘O ja, zo’n broek met wijde pijpen heb ik ook aangehad, op dat nummer heb ik nog gedanst, dat reclamefilmpje vond ik zo leuk, dat nieuws maakte diepe indruk.’ Dit programma roept dat gevoel op. Het is grappig wat tijd doet met trends. Ik kan me echt niet meer voorstellen dat ik ooit loeistrakke jeans met cowboylaarzen heb gedragen, terwijl ik dat ooit helemaal fantastisch vond.”

Wat kleding betreft kan Gerard moeilijk afscheid nemen. “Als mijn moeder in mijn tienertijd een oude spijkerbroek weggooide, viste ik die zo weer uit de voddenzak. ‘Maar er zitten allemaal scheuren in!’ zei ze dan. ‘Ja, maar ik ben er zo aan gehecht, we lappen hem wel weer op.’ Hetzelfde gebeurde met een overhemd dat ik veertig jaar geleden droeg voor een fotoreportage. Ik heb het nog steeds. De stof is heel dun geworden en het zit me inmiddels wat krapper, maar ik kan het niet wegdoen. Heel truttig, maar het heeft sentimentele waarde.”

Visnet aan het plafond

Belangrijke ijkpunten staan hem nog helder voor de geest. Zoals zijn eerste zoen met een meisje. “Ik zal een jaar of dertien geweest zijn. Op een feestje – een fuif noemden we dat – bij de buren. We zaten in een kring op de grond, in het halfdonker. Aan het plafond hing een visnet, dat was hip in de jaren 70. We deden een spelletje, ik weet niet meer hoe het ging, maar de uitkomst was dat je ging zoenen. Ik vond het heel spannend, maar het was zeker een prettige ervaring.”

Tante uit Canada

Aan 1985 heeft Gerard goede herinneringen. “Het was het jaar van mijn doorbraak bij de Soundmixshow, en van mijn eerste successen met ‘Love is in your eyes’ en ‘Ticket to the tropics’. Voor mijn debuutalbum kreeg ik een gouden plaat. Mijn tante uit Canada was over, we zijn na de uitreiking met zijn allen wezen eten in Haarlem. Ik woonde nog thuis, en ’s avonds heeft mijn vader die gouden plaat opgehangen in m’n kamer. Ik heb inmiddels meer dan tachtig gouden platen. Op elk daarvan ben ik supertrots, maar die eerste blijft magisch.”

Het hele artikel leest u in de Televizier van week 42. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Jeroen Keijzer

Voor de tweede keer presenteert Merel Ek met Wilfred Genee ‘Het debat van Nederland’. In oktober 2023 was dat het meest gekeken verkiezingsdebat. ‘Ik hoop vooral dat de kiezer er wijzer van wordt.’

Als politiek verslaggever moet je blijkbaar engelengeduld hebben. Wat trekt je zo aan in dit vak?

“Ik vind het ontzettend leuk om de mensen die echt aan de knoppen zitten van ons land te bevragen. Dat wachten hoort er nu eenmaal bij. Ik heb politiek altijd interessant gevonden. Eigenlijk wilde ik musicalster worden of actrice, maar daar heb ik geen talent voor. Daarom ben ik politicologie gaan studeren, maar nog niet met het idee om de journalistiek in te gaan. Dat kwam gaandeweg.”

Bij de verkiezingen van 2023 waren jullie het best bekeken debat. Waarom scoren jullie zo goed, denk je?

“Het Hart van Nederland-panel heeft drie thema’s uitgekozen voor het debat: wonen, zorg en migratie. Bij ons zitten gewone Nederlanders in de studio die ervaring hebben met die thema’s; zij mogen vragen stellen aan de lijsttrekkers van de vier grootste partijen. Hun persoonlijke verhalen zorgen voor meer dynamiek, daardoor wordt het debat meer dan alleen maar stellingen en politieke standpunten. En de sprekers zijn niet – zoals bij andere debatten – gebonden aan een vooraf vastgestelde spreektijd.”

Wat wordt deze keer jouw rol?

“Net als bij de vorige editie van Het debat van Nederland sta ik tussen de vragenstellers in het publiek en introduceer ik de onderwerpen. Wilfred Genee leidt het debat. Hij is dat vanuit Vandaag inside gewend en ontvangt ook elke vrijdag politici in zijn programma op BNR Nieuwsradio. Hij is door de wol geverfd en benoemt het als het onbegrijpelijk wordt. Vorige keer hadden we Pieter Omtzigt te gast. Die blonk niet uit in korte punten maken. Nadat hij een paar keer over zijn woorden was gestruikeld, zei Wilfred: ‘Oneliners zijn niet helemaal uw ding hè?’ ‘Nee, inderdaad niet’, zei Omtzigt. Door het te benoemen, werd hij wat losser.” 

Het hele artikel leest u in de Televizier van week 42. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Bram de Graaf

Vandaag inside (SBS 6)

In een huiskamersfeer babbelen over van alles en nog wat, daarbij de ongefilterde mening niet schuwend. Het is de succesformule van talkshow Vandaag inside. Omdat de Gouden Televizier Ring voor de zestigste keer wordt uitgereikt, maken oud-winnaars ook kans. Daar profiteert het programma van: het won eerder al in 2011, toen onder de titel Voetbal inside. Johan Derksen, René van der Gijp en Wilfred Genee reageren in RTL Boulevard ieder apart op de nominatie. Derksen ‘interesseert het helemaal niets’: “De hele tv-wereld maakt zich er druk om, maar ik niet.” Van der Gijp vindt het leuk. “De mensjes vermaken, daar gaat het allemaal om.” Genee is enthousiast. “Dit voelt zo bijzonder. Het is de meest serieuze prijs, want hij is van de kijker.” Over Johans reactie zegt hij: “Stiekem vindt hij het toch leuk, dat weet ik zeker.”

Het jachtseizoen: Most wanted (Videoland)

Normaal gesproken zitten Thomas van der Vlugt, Giel de Winter en Stefan Jurriens achter bekende Nederlanders aan, nu maken ze jacht op de Gouden Televizier-Ring. In Het jachtseizoen: Most wanted moeten BN’ers, gehuld in knaloranje overalls, uit handen zien te blijven van het drietal. Het jachtseizoen was in het verleden al meerdere keren genomineerd: in 2019, 2020 en 2021 voor de Televizier-Ring Online-videoserie en in 2022 voor de Gouden Televizier-Ring. Giel de Winter vindt het ‘te gek’ dat ze bij de finalisten zitten. “Twaalf jaar geleden begonnen we met domme filmpjes op YouTube, en dan nu deze nominatie. Het klinkt heel cliché, maar het is de kroon op ons werk”, vertelt hij in RTL Boulevard.

Het hele artikel leest u in de Televizier van week 41. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Jeroen Keijzer

Jan Versteegh presenteert samen met Airen Mylene de caravanraceshow ‘Alle remmen los!’ en over twee weken ‘Red Bull stalen ros’. Hij geniet van al het spektakel, maar zou zelf niet snel meedoen.

Wat kunnen kijkers verwachten?

“Alle remmen los! speelt zich af op een racebaan in Emmen, waar deelnemers óf achteruit racen óf over het circuit scheuren met caravans die geheid sneuvelen. Ik heb de gekste dingen gezien tijdens de opnames: auto’s die vlam vatten, mensen die vol gas door een caravan rijden en daarna vol enthousiasme roepen: ‘Joh, dát was een mooie klap!’ Red Bull stalen ros draait om mensen die met een zelfgebouwde fiets een parcours over water bedwingen.”

Wat is de aantrekkingskracht van dit soort programma’s?

“Ik vergelijk beide evenementen weleens met een circusact: mensen komen kijken, omdat ze ergens toch denken ‘oei, het kan ook misgaan’. Voor de deelnemers zelf is het vooral een leuk uitje. Ze hebben weken aan een fiets gesleuteld of komen met een hele club gezellig op een vrije zaterdag racen met een sloopauto en drinken na afloop een biertje. Het is ongecompliceerd plezier, daar hebben we denk ik in deze tijd allemaal wel behoefte aan.”

Zou je zelf meedoen?

“In een auto zitten die in brand vliegt is zo’n beetje mijn grootste nachtmerrie. Dus nee, niet zo snel. Sowieso ben ik inmiddels op een leeftijd dat ik bepaalde dingen niet meer doe. Kort na de geboorte van mijn oudste dochter hing ik voor het BNNVARA-programma Trippers in Colombia uit een helikopter boven een opgeblazen drugslab. Toen drong voor het eerst écht tot me door dat ik niet meer alleen voor mezelf leef. Nu ik een gezin heb, kan ik bepaalde risico’s beter mijden. Daarom ben ik ook gestopt met motorrijden.”

Snap je waarom deelnemers wél hun leven riskeren?

“Zeker: omdat het waaghalzen zijn die heel goed weten waar ze mee bezig zijn. We doen er als makers alles aan om de risico’s zo klein mogelijk te houden. De bestuurders dragen een helm, hebben brandwerende kleding aan en alle auto’s zijn uitgerust met een beschermende rolkooi.”

Het hele artikel leest u in de Televizier van week 41. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Jef Willemsen

Het tiende seizoen van ‘Het perfecte plaatje’ gaat van start met klinkende namen. Een van hen is Caroline Tensen. Ze moest wel even overtuigd worden.

Waarom wilde je meedoen aan ‘Het perfecte plaatje’?

“Ik weet niet of het drempelvrees was of faalangst, maar alle keren dat ik ben gevraagd, sloeg ik het af. Ik ben al te ongeduldig voor een gebruiksaanwijzing, laat staan voor die hele riedel aan diafragma’s en sluitertijden. Totdat een collega me vroeg er toch nog eens over na te denken. Iedereen die ik ken en mee heeft gedaan, vond het geweldig. Dus toen dacht ik: go for it.”

Trok het je over de streep dat je collega Irene Moors aan de vorige serie meedeed?

“Dat niet, want Irene vindt alles leuk en gaat elke uitdaging aan. Zij is echt een heel ander type dan ik. De professionals van wie ik les kreeg, waren hartstikke lief en legden het heel goed uit, maar ik moest het horen van iemand die ook een leek was. Dus nodigde ik Irene uit om bij mij thuis te komen lunchen en me tips te geven. Dat was een enorme eyeopener. Zij vertelde aan welke knopjes ik moest draaien en waarop ik moest letten. Eindelijk had ik het door en toen werd het fotograferen ook leuker.”

Hoe was het om steeds beoordeeld en gejureerd te worden?

“Heel lastig. Geregeld schrok ik ’s nachts wakker: was de foto die ik had ingeleverd eigenlijk wel scherp? Die onzekerheid, verschrikkelijk. De jurydagen waren zó spannend.”

Het hele artikel leest u in de Televizier van week 41. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Deborah Ligtenberg

De lezing van het testament van de rijke Jack Wright zorgt voor opschudding. Vooral bij Jacks derde echtgenote Sally en hun kinderen, want zij blijken helemaal niets te erven. Sally besluit het testament aan te vechten en ook de politie raakt erbij betrokken. Zou het kunnen dat Jack geen natuurlijke dood is gestorven, maar is vermoord? De Britse misdaadserie I, Jack Wright werd bedacht door Chris Lang (Unforgotten, The thief, his wife and the canoe) en acteur John Simm. Simm speelt ook de rol van Gray Wright, de oudste zoon uit Jacks eerste huwelijk.

Vanaf 9 oktober staat het hele seizoen op NPO Plus.

Het hele artikel leest u in de Televizier van week 40. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Wie de Gouden Televizier-Ring wint, is verzekerd van een plekje in de televisiehistorie. Terwijl u kunt stemmen voor de zestigste (!) verkiezing, duikt kenner Bert van der Veer in de geschiedenis van het gala.

Eerste voor Wie is de Mol? Eerste zelfs voor The Voice of Holland? Het kon toch niet waar zijn! De Gouden Televizier-Ring ging in 2011 naar Voetbal International. Al in de wandelgangen van Koninklijk Theater Carré liet nota bene prijsuitreikster Mies Bouwman weten dat het stemsysteem op de schop moest. Niet de gemiddelde kijker had gekozen, maar de fans van VI waren gemobiliseerd. De heren zelf waren niet op het Gala, ze hadden hun eigen live-uitzending die donderdagavond. De studio in Hilversum was bomvol met hun stemmende aanhangers, presentator Wilfred Genee was door het dolle heen en riep steeds om ‘Toetertjes, toetertjes’. En er was een opmerkelijk shot van John de Mol in Carré. Die ging echt nooit naar zulke gala’s. Ging hij eens, won zijn The Voice niet. Een jaar later kreeg hij alsnog zijn Ring.

Met de tijd mee

De opzet van de wedstrijd en de galashow veranderde wat af in de loop der jaren. Het was bijbenen met de tijd. Nog recent werden presentatoren en presentatrices samengevoegd tot één categorie en werden de Televizier-Ring Impact en de Televizier-Ring Online-videoserie in het leven geroepen. Eén factor bleef lang fier overeind: de Gouden Televizier-Ring zelf, van 1975 tot 2020 ontworpen door Anneke Schat. Voor ze overleed liet ze een toekomstbestendig ontwerp achter, de prijs kan nog jaren worden uitgereikt.

Actueel

De top van Nederlandse televisiemakers wordt goed vertegenwoordigd door die begeerde Gouden Televizier-Ring. Ondanks alle vernieuwingen en bedreigingen zijn het de programma’s en personalities die de dienst uitmaken. Bij breaking news weten de kijkers de publieke omroep nog steeds snel te vinden. Hoewel er nu al aardig wat prijzen te vergeven zijn, kan er best een categorie bij: journalistieke topprestatie. Lang leve Netflix en alle andere streamingdiensten, maar ze zullen die goede, oude televisie niet omver kunnen blazen.

Het hele artikel leest u in de Televizier van week 40. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

In ‘Een jaar in de Alpen’ trekt Carrie ten Napel door haar favoriete bergketen. Ze spreekt bewoners over verleden, heden en toekomst van het machtige, maar ook kwetsbare gebied.

Hoe kijk je terug op die eerste kennismaking met de Alpen?

“Ik was nog te jong om het goed onder woorden te kunnen brengen, maar als ik nu in de Alpen kom, voelt dat als thuiskomen. Ik vind het er adembenemend prachtig. De stress valt direct van me af. Die bergen geven me figuurlijk, maar ook letterlijk lucht: ik heb astmatische bronchitis, en de lucht daar is frisser en rijker.”

Hoe zag zo’n reis naar de Alpen eruit?

“Ik vond het waardevolle gezinsvakanties. Mijn oma’s gingen altijd mee, omdat ze beiden vrij jong alleen kwamen te staan. De routine was dat mijn ouders vooruitgingen, de auto volgeladen met koffers, aardappelen en appelmoes. Een dag later vertrokken mijn oma’s, mijn broertje en ik, met de trein. Dan haalde papa ons op bij station Garmisch-Partenkirchen en begon de vakantie. We verbleven in Ehrwald, net over de Oostenrijkse grens. Een vriendelijke en gemoedelijke plek, ideaal voor gezinnen. We logeerden altijd boven hetzelfde restaurant. En in de Alpen heb ik leren skiën.”

Nu ga je terug, voor ‘Een jaar in de Alpen’. Wat wil je laten zien in deze documentaireserie?

“Omdat ik van de Alpen houd, wil ik mensen attenderen op de gevaren die het gebied bedreigen, zoals klimaatverandering. In de eerste aflevering ben ik in Monaco. De Alpen liggen hier dicht bij zee. Omdat de temperatuur van het water stijgt, botst de warme zeelucht met de koude berglucht. Dat zorgt voor heftige stormen. In oktober 2020 heeft storm Alex meerdere bergdorpen compleet verwoest. En de bewoners weten dat er nog meer stormen zullen komen, en dat die alleen maar heftiger zullen worden.”

Het hele artikel leest u in de Televizier van week 40. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Jeroen Keijzer