Marlijn Weerdenburg kijkt er weer naar uit om samen met Frits Sissing het Musical Awards gala te presenteren.

Het is de derde keer dat je het ‘Musical Awards gala’ presenteert. Ben je nog zenuwachtig voor zo’n groot live-programma?

“Ik ben er inmiddels wel relaxed onder. Wat helpt is dat Frits altijd heel ontspannen is. Hij is zo’n professional waar je lekker tegenaan kunt leunen, dus ik weet dat ik van hem op aan kan. Wat ook helpt is dat voor mij een soort thuiswedstrijd is omdat ik zelf in musicals speel. Daardoor ken ik veel genomineerden. Eigenlijk voelt het alsof ik een verjaardagsfeestje geef in het theater en iedereen gezellig op visite komt.”

Wanneer werd je gegrepen door het musicalvirus?

“Toen ik als kind The phantom of the opera zag. Het was een prachtig verhaal, er was zang, dans, licht en er waren prachtige kostuums: ik werd op slag verliefd op het genre. Alle disciplines komen samen, dat vind ik er zo mooi aan. Wat ik ook leuk vind, is dat er in musicals dingen gebeuren die in het normale leven niet kunnen, maar waarvan ik soms zou willen dat dat wél zo was. Dat mensen op straat ineens in gezang uitbarsten en gaan dansen bijvoorbeeld. The phantom maakte zo’n indruk op me, dat ik in de weekends een musicalvooropleiding ben gaan volgen. Later ging ik naar het conservatorium en de toneelschool, want ik wilde mijn droom waarmaken.”

Wat vonden je ouders van die artistieke ambities?

“Ze vonden dat heel bijzonder, want zelf waren ze helemaal niet bezig met zingen en toneelspelen. Volgens hen heb ik het talent van mijn oma, zij zong de hoge sopraan in een kerkkoor. Mijn ouders moedigden me aan, al hebben ze ook weleens gevraagd of ik niet liever wilde studeren, ik kon namelijk best goed leren. Ze merkten al snel dat dit was wat ik écht wilde. Als ze hadden geweten hoe klein de kans is dat je hier je werk van kunt maken, hadden ze misschien wel geprobeerd me op andere gedachten te brengen. Het is een toevalstreffer dat het mij gelukt is: ik ken genoeg mensen van mijn opleiding die niet aan de bak kwamen.” 

Het hele interview leest u in de Televizier van week 15. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Wilma Groot

In ‘The Passion’ speelt Vajèn van den Bosch de rol van Maria Magdalena, de enige vrouw tussen Jezus’ volgelingen. ‘Ze leerde me te vertrouwen op mijn eigen gevoel.’

Hoe is het om voor ‘The Passion’ te worden gevraagd?

“Geweldig! Ik was meteen hartstikke enthousiast. Ik ben al jaren Passion-fan en probeer altijd live te kijken. Als dat niet lukt, dan kijk ik de fragmenten terug. Het is zo’n bijzondere productie. Het stond al jaren op mijn lijstje van dingen die ik ooit nog wilde doen.”

Wat maakt het voor jou zo bijzonder?

“Het is een gigantisch evenement dat mensen samenbrengt. Het verhaal raakt en verbindt mensen, of ze nu religieus zijn of niet. De muziek speelt daarin een grote rol, met al die bekende nummers die zo mooi aansluiten bij het verhaal. En dan is het ook nog eens live op locatie met een miljoenenpubliek thuis. Er is in Nederland niets dat hieraan kan tippen.”

Is het vergelijkbaar met andere klussen?

“Dat is het interessante: The Passion combineert verschillende werelden. De manier waarop we repeteren en ons in onze rol verdiepen, voelt als theater. Tegelijkertijd werken we met camera’s, zoals bij film en tv. En dan is er dat live-element, met een gigantisch publiek in de stad. Het voelt een beetje als een openluchtconcert. Die mix maakt het uniek.”

Het hele interview leest u in de Televizier van week 15. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Ernest Marx

Ellie Lust presenteert ‘Opgelicht in de liefde’. Hierin confronteert ze oplichters die hun slachtoffers eerst inpalmen, om ze vervolgens leeg te trekken. De gevolgen zijn niet alleen financieel: ‘Ook hun harten worden gebroken.’

Wie helpen jullie in je nieuwe programma ‘Opgelicht in de liefde’?

“Onze slachtoffers gaan daadwerkelijk een relatie aan met hun latere oplichter. Ze delen hun leven, hun liefde én hun lijf met deze persoon. En dat juist die man of vrouw hen zo in de maling neemt, is de overtreffende trap als het gaat om opgelicht worden. Want hun harten worden ook nog eens gebroken.”

Wat is jouw rol in het geheel?

“Ik ben de aanvoerder van het onderzoeksteam. Samen met particulier rechercheur John Warrink onderzoek ik waar de daders zich verschuilen en wat we kunnen bewijzen. Ook Ayleen Charlotte zit in ons team. Zij is het Nederlandse slachtoffer van de Tinder Swindler, bekend van de gelijknamige Netflix-documentaire. Vanuit haar eigen ervaring biedt ze de slachtoffers ondersteuning.”

Welke zaak zit in de eerste aflevering?

“Marian ontmoet de man van haar dromen via een datingsite. Hij doet zich voor als een miljonair die tijdelijk in een appartementje woont. Hij heeft een villa van 2,8 miljoen euro op het oog voor hen samen. Als het koopcontract door beiden is getekend blijkt zijn handtekening niet rechtsgeldig te zijn omdat hij onder curatele staat. De koop gaat niet door, de boeterente van 280.000 euro moet Marian betalen. Zij moet haar appartement verkopen en is tot op heden aan het procederen.”

Het hele interview leest u in de Televizier van week 14. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Jeroen Keijzer

Het dertiende seizoen van ‘Even tot hier’ gaat van start. De muzikale intermezzo’s vormen een belangrijk onderdeel. Niels van der Laan en de muzikale begeleider Miguel Wiels werpen hun licht op de liedjes.

Uit de as van het populaire programma De kwis ontstond in 2019 het zo mogelijk nog populairdere Even tot hier. Niels van der Laan en Jeroen Woe hebben er de Gouden Televizier-Ring (in 2022) en de Ere Zilveren Nipkowschijf (in 2023) mee gewonnen. Muziek was vanaf de start een belangrijk onderdeel van dit programma. “We begonnen ooit met een musical, een grote band en wel honderd ideeën die we allemaal in de uitzending wilden proppen”, herinnert Van der Laan zich. Door de uitbraak van de corona-epidemie in 2020 moesten de makers het programma aanpassen. “We kwamen er toen achter dat wat we wilden zeggen ook in één lied kan, in plaats van in een hele musical. We hebben Even tot hier meer afgestroopt, en gaan sindsdien voor zo’n twintig ideeën per aflevering.”

De hele week

Als Van der Laan Even tot hier aan een leek zou moeten omschrijven, zou hij het ‘een satirisch muzikaal weekoverzicht’ noemen. “Want we proberen altijd de hele week te vangen in een uitzending. Natuurlijk springen er wat thema’s uit, maar het is wel de sport om alles wat in de afgelopen zeven dagen ook maar een beetje nieuws was, in de uitzending mee te nemen, al is het maar met een zinnetje of grapje. En natuurlijk in de liedjes.

Van der Laan en Woe werken al sinds de start samen met Miguel Wiels. Waar Nederlanders hem vooral kennen als muzikaal begeleider van het zaterdagavondprogramma, is Wiels in zijn thuisland België bekend van heel andere dingen. Van 1998 tot 2021 componeerde hij liedjes voor het meidentrio K3, en hij was juryvoorzitter in het programma K2 zoekt K3. Hij schreef ook nummers voor onder anderen Samson en Gert, Mega Mindy en Kus. Hij is getrouwd met musicalactrice Free Souffriau, de originele Mega Mindy. De Vlaming ziet zijn rol in Even tot hier vooral als pianist. “Ik probeer alle muzikale acts in goede banen te leiden. Dat varieert van Carel Kraayenhof tot de Snollebollekes, en alles ertussenin. Ik probeer op een zo goed mogelijke en geloofwaardige manier in te vullen wat Niels en Jeroen muzikaal graag willen.”

Het hele interview leest u in de Televizier van week 14. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

De makers van ‘Married at first sight’ doen er alles aan om de huwelijken te laten slagen. Psycholoog en seksuoloog Eveline Stallaart: ‘Dit seizoen zullen de kijkers meer dan ooit de matches begrijpen.’

Wat is er dit seizoen nieuw in ‘Married at first sight’?

“Er doen opnieuw zeven koppels mee, net als de afgelopen drie seizoenen. We hebben dit keer bij het matchen meer gekeken naar het uiterlijk: waar valt iemand absoluut niet op? Voorheen legden we de nadruk vooral op het innerlijk, ook om te voorkomen dat mensen met ellenlange wensenlijstjes kwamen, maar we merkten dat we het belang van uiterlijke aantrekkingskracht niet moeten onderschatten. Daarnaast hebben we veel langer de tijd genomen om de kandidaten te leren kennen; daardoor weten we beter waar hun valkuilen liggen. De kijker ziet wat de kandidaten emotioneel met zich meedragen, zodat het meer dan ooit duidelijk is waarom we bepaalde matches hebben gemaakt. Ook is er een nieuwe expert: psycholoog en coach Lennart Klipp. Hij vervangt gedragsbioloog Patrick van Veen en matchmaker Radboud Visser. Lennart is een kundige collega met goede energie; een mooie aanvulling op ons team.”

Hoe voorspel je tijdens het matchen of mensen zich tot elkaar aangetrokken voelen?

“Dat kunnen we helaas niet; dat is nou net dat stukje magie, noem het de vonk, waar we geen grip op hebben. We kunnen het op basis van het uiterlijk een beetje inschatten, maar een garantie hebben we nooit. Aantrekkingskracht zorgt ervoor dat iemand in een ander wil investeren, dat hij of zij in die persoon een potentiële partner ziet. Als iemand de ander op basis van het uiterlijk meteen al niet ziet zitten, kan hij of zij al snel de deur dichtgooien. Een relatie is dan zo goed als uitgesloten.”

Er is de afgelopen jaren veel veranderd in hoe mensen over seksualiteit denken. Heeft dat ook invloed op aantrekkingskracht?

“Dat merken we niet zozeer. Wel zien we dat mensen uiterlijk belangrijker vinden, vandaar dat we daar meer op hebben gelet. Op het gebied van seksualiteit zijn wel veranderingen gaande; denk bijvoorbeeld aan open relaties. Bij het matchen let ik er sterk op of iemand wel echt een monogame relatie wil aangaan. Zo zijn er nog een paar dingen die door de huidige tijdgeest zijn veranderd, maar over het algemeen.

Het hele interview leest u in de Televizier van week 14. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Wilma Groot

In ‘Strijders’ neemt oud-commando Ray Klaassens het op tegen zijn collega Dai Carter. Ieder leidt een team dat elkaar in militaire uitdagingen wil aftroeven. Maar thuis is Ray Klaassens een heel andere man.

Wat is de gedachte achter Strijders?

“In oorlogstijd strijden militairen zij aan zij tegen een gezamenlijke vijand. Maar in vredestijd nemen militairen het regelmatig tegen elkaar op in verschillende competities. Het is een soort Olympische Spelen. Tijdens die testen laat je zien wat je in huis hebt, zowel op mentaal als fysiek vlak. En door de sportieve competitie aan te gaan word je vanzelf een betere militair. Wij vonden het een fantastisch idee om met Strijders dat belangrijke onderdeel van Defensie te laten zien.”

Dai en jij vormen een goede tandem bij Kamp Van Koningsbrugge. Hoe is het om nu tegenover elkaar te staan?

“Wij hebben van tevoren de tijd om samen een kop koffie te drinken. Maar zodra de kop leeg is, gaan we naar ons eigen team en zijn we erop gebrand om van elkaar te winnen. Dat is wat competitie doet, je kunt nog zo goed bevriend zijn, maar als je tegenover elkaar staat, wil je winnen. Al pak je elkaar na afloop wel even vast en zeg je: wauw, dat hebben jullie ongelooflijk knap gedaan. Ik heb respect voor hoe je gestreden hebt.”

Je komt over als een ietwat intimiderende, no-nonsense vent. Heb je ook een zachte kant?

“Als ik me bij de bakker zou gedragen zoals ik op tv overkom, krijg ik echt geen brood mee. Dus natuurlijk ben ik niet zo. Het hoort bij de programma’s die ik maak. In het echte leven ben ik iemand die lekker op de achtergrond blijft, in verbinding staat met mensen en niet overal iets van hoeft te vinden. Ik houd van country- en bluesmuziek en zorg dat ik in geestelijke balans blijf met yoga. En ik ben gefascineerd door het heelal. Er zijn zo ongelooflijk veel sterrenstelsels, dan is het toch vrij arrogant om te denken dat wij de enige levende wezens in het universum zijn, toch?”

Dit en meer leest u in de Televizier van week 13. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Jeroen Keijzer

Met klassiekers als St. Elsewhere, ER en Grey’s Anatomy is het ziekenhuisdrama een van de succesvolste tv-genres. Het is dan ook best opmerkelijk dat het zo lang heeft geduurd voordat Netflix met een eigen ziekenhuisserie kwam.

Pulse volgt de getalenteerde dokter Danielle Simms (Willa Fitzgerald), arts in opleiding bij het Maguire Medical Center in Miami. Naast haar hectische werkdagen op de spoedeisende hulp heeft ze ook een ingewikkeld privéleven. Wanneer Danielles baas Xander Phillips op non-actief wordt gesteld, is de chaos compleet. De makers van Pulse kozen niet voor grote sterren, maar introduceren een cast vol frisse gezichten.

Te zien vanaf 3 april op Netflix.

Dit en meer leest u in de Televizier van week 13. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Makelaar Alex van Keulen krijgt het steeds moeilijker om geschikte huizen te vinden voor de deelnemers van ‘Kopen zonder kijken‘.

Wat kunnen we dit seizoen verwachten van ‘Kopen zonder kijken’?

“Het zijn allemaal mooie afleveringen geworden, met heel diverse woningzoekers. We hebben een jong homostel, gezinnetjes. Ik mag er niet veel over zeggen, maar het zijn weer bijzondere verhaallijnen.”

Is er een oplossing?

“Bouwen, bouwen, bouwen. Maar dat hoor ik al vijf jaar en er komt niets van terecht. Misschien moeten we naar modulaire bouw, waarbij een woning vrijwel kant-en-klaar uit de fabriek komt. En de prioriteit moet liggen bij kleinere woningen en hoogbouw. Starters vinden het prima om in een appartementje te beginnen en ouderen willen hun grote huis best verlaten voor een huisje met een tuintje. Maar ja, dan moeten die er wel zijn.”

Is er iets veranderd aan het programma?

“Inhoudelijk niet, maar het huizenaanbod neemt af en de prijzen nemen toe. Daardoor wordt het steeds lastiger om geschikte huizen te vinden. We waren in 2024 al op zoek naar huizen voor het seizoen van Kopen zonder kijken voor 2026. Zoveel tijd hebben we nu nodig. De overheid heeft steken laten vallen door niet te bouwen. Daardoor is er een groot huizentekort. Waar moeten starters heen?”

Het hele artikel leest u in de Televizier van week 13. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Maarten van der Meer

Karsu en René Froger zoeken in ‘Bloed, zweet en tranen’ naar de oorsprong van de nummers van André Hazes. René Froger: ‘Het gaat puur om de muziek’

Wat krijgen we te zien?

“Bloed, zweet en tranen is een drieluik over de muziek van André Hazes en hoe die tot stand gekomen is. We zijn naar bijzondere plekken geweest, zoals de kroeg in de garage van zijn voormalige huis in Vinkeveen. Daar schreef hij in een hoek zijn nummers. Daarnaast spraken we met mensen uit Andrés directe omgeving die vertelden hoe hij dacht, hoe hij was en hoe sommige liedjes tot stand zijn gekomen. Ik had bijvoorbeeld een fijn gesprek met Joop Kruis – een van zijn beste vrienden – en met de zoon van zijn platenproducer Tim Griek. Karsu en ik hebben ook urenlang gepraat met artiesten van nu, zoals Marco Schuitmaker en Yves Berendse. Waar ik vooral blij mee ben, is dat het uitsluitend gaat om de nalatenschap van André Hazes: zijn liedjes.”

Waarom richten jullie je puur op zijn werk?

“Ik ben natuurlijk zelf ook muzikant; gewoon mooie muziek maken is het belangrijkste in mijn leven. Dat randgebeuren leidt alleen maar af, daarom hebben we de focus puur op zijn muziek gelegd. Al heeft hij natuurlijk ook autobiografische teksten geschreven.”

Is het nummer ‘Bloed, zweet en tranen’ voor jou extra speciaal?

“Ik zong het in de Arena tijdens Andrés begrafenis. Of ik zenuwachtig was? Hazes was berucht zenuwachtig voor concerten. Gelukkig heb ik dat niet en kan ik genieten van elk optreden, al worstelde ik toen in de Arena wel met mijn emoties. Een beetje verdriet kan helpen om vanuit je hart te zingen, maar je moet ook kunnen blijven nadenken. Op dat moment vond ik dat heel, heel lastig.”

Het hele artikel leest u in de Televizier van week 12. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Maarten van der Meer

Het programma Gezonken meesters daagde Nederlandse kunstenaars en creatievelingen uit om een eigen versie te maken van de schilderijen die in 1771 verloren gingen bij het zinken van het schip Vrouw Maria. Naast de kunstwedstrijd maakte omroep MAX ook een documentaire over de duikexpeditie naar het scheepswrak in de Oostzee. In De duik naar de gezonken meesters onderzoekt maritiem archeoloog Martijn Manders wat er nog over is van de lading. Ook verdiept hij zich in de reis van de kunstwerken, die vanuit Amsterdam op weg waren naar tsarina Catharina de Grote en de Hermitage in Sint-Petersburg.

Dit en meer leest u in de Televizier van week 12. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.