Maaiveld - Brievenschrijvers

Schrijft u wel eens een brief of een e-mail naar een tv-programma omdat ze een fout gemaakt hebben of omdat u boos bent? Doe het niet. Mensen bij de tv zijn niet geïnteresseerd. Sowieso hebben mensen bij de tv weinig respect voor hun medemens, maar al helemaal niet voor de reagerende medemens. Hoe bozer uw reactie, hoe groter het plezier waarmee deze mailtjes worden geforward.

Uw, wellicht terechte, toorn is de lol voor elke redactie en slechts hoon is uw deel. Toen ik nog bij Kopspijkers werkte wisten we van tevoren: als we grappen over het koningshuis maakten, krijgen we tweehonderd boze brieven en de kijkcijferwaardering daalt van 7.6 naar 6.4. Daar kon je de klok op gelijk zetten.

Bij Tussen de oren of Onder de tram maakten we wel eens expres een foutje en ja hoor daar zijn de brievenschrijvers al weer. Why? Waar maken mensen zich allemaal druk om? De Bond tegen het Vloeken schrijft ook brieven naar mensen die op radio en tv vloeken. Ik heb dat ooit eens uitgeprobeerd door bij Giel een hele column bij mekaar te vloeken. Geen brief gehad. Dat vond ik jammer, want dan kon ik daar weer een column over schrijven.

Ik deed een tijdje geleden een radiocolumn bij Giel over mensen die reageren op internet op allerlei nieuwsberichten. Elk nieuwsbericht op internet krijgt tegenwoordig reacties en ik speur het internet af naar allerlei nieuws en raak dan verzeild in al die forums en weblogs die reageren op het nieuws. Het niveau van deze berichten is echt bedroevend laag. Vaak een mislukte poging tot humor, scheldpartijen, domme meningen, maar nog vaker nietszeggend en debiliserend.

Ik confronteerde de luisteraars met hun eigen nietszeggendheid en verzocht ze nu toch eindelijk eens te stoppen en verbood ze in ieder geval over deze column op forums en weblogs te reageren. Nog nooit zoveel reacties op een column gehad. Interview met Fokradio, van de nieuwssite Fok.nl. Honderden mensen die mij gelijk ‘ doot’ wilden hebben, mij een ‘ijkel’ vonden en nog nooit van die ‘deutekom gehoort haden’.

I rest my case. Vroeger hielden mensen een dagboek bij en daar zat een slotje op, zodat andere mensen het niet konden lezen (maar ook niet hoefden te lezen). Tegenwoordig gooien mensen hun hele hebben en houden op een openbaar weblog. Er is wetenschappelijk aangetoond dat mensen die dagboeken bijhouden depressiever zijn, meer maag- en darmklachten hebben en meer moeite hebben met sociale contacten. Het effect van weblogs zal hoogstens kunnen zijn dat nu behalve de schrijvers ook de lezers depressief worden en opstipatie krijgen.

De drempel is te laag geworden. Iedereen kan overal met één druk op de knop op reageren. Het is de ultieme vrijheid van meningsuiting, die daarmee gelijk al zijn waarde heeft verloren, omdat het teveel, te vaak en te onbenullig is geworden. Niemand is erin geïnteresseerd. Wat moeten we met 16 miljoen weblogs? En ga hier nou niet op reageren, hè? Get a life. En opstipatie is met een B, dus daar hoef ik ook geen brief voor.

Reageren