Maaiveld - Typetjes

Het blijft een grove schatting, maar op de vrijdagavond zien we inmiddels met André van Duin, Nieuw dier, Budget TV en De tv kantine zo'n 184 typetjes voorbij komen. En dan moet Koefnoen nog beginnen.

Ik ben een van de weinige cabaretiers in Nederland die geen typetje kan doen. Ik kan echt niks. Een cabaretier zonder typetje is als een mop zonder clou, dat is Matthijs zonder kapsel, dat is een avond tv zonder Jeroen van Koninsbrugge.

Zelfs als ik in een sketch een Limburger moet doen, ben ik halverwege de eerste zin al een Brabander en via Utrecht hoor je tijdens de tweede zin toch gewoon iemand met een vaag Amsterdams accent.

Ik kan het gewoon niet. Ik kan het woord Rotterdammer niet eens in het Rotterdams zeggen. Ik ben de enige Nederlander die Ome Joop van André van Duin niet eens op zijn repertoire heeft staan. Vrouwen zetten een overtuigender Ome Joop neer dan ik. Zelfs de meeste kleine huisdieren zijn me de baas.

Eenmaal in mijn leven heb ik een succesvol typetje gedaan. Of beter; een succesvol stemmetje gedaan. Op de radio tijdens Spijkers met koppen.

Jacques de Milliano, oprichter van Artsen Zonder Grenzen en kamerlid voor het CDA had een merkwaardig spraakgebrek. Hij praatte helemaal voor in de mond. En dat kon ik (want dat kan namelijk iedereen, alleen ik dacht er het eerst aan om het te doen en dat is ook wat waard).

Toen ik in de sketch het woord nam reageerde het publiek al na mijn eerste woord met een gulle herkenningslach. Het was mijn moment van glorie: ik kon een typetje! Helaas stapte Jaques drie weken later uit de politiek en was mijn typetjescarrière gelijk weer ten einde.

Ambachtelijk gezien is Paul Groot natuurlijk de koning van het typetje. Tot in de details weet hij iemand neer te zetten. Legendarisch is Frank de Grave ("Nobody fucks met Frank de Grave!") door Owen Schumacher.

Het meest ontroerende typetje op tv vind ik op dit moment Jeroen van Koningsbrugge als de Turkse taxichauffeur. Het mooiste Amsterdamse accent heeft Michiel Romeyn. De engste was Ellen Pieterse als Rita Verdonk. De meest originele was Viggo Waas die ooit als Johan Cruyff Herman van Veen imiteerde en vice versa.

Herman van Veen is inmiddels zo vaak nagedaan dat hij tegenwoordig als een matige imitatie van zichzelf klinkt. Ik ken meerdere cabaretiers die Herman beter doen dan hij zelf.

De grappigste is zonder twijfel Erik van Muiswinkel. Zonder schmink of pruik zet hij moeiteloos de een na de andere neer. Misschien net iets minder gedetailleerd en perfect dan Paul Groot, maar onweerstaanbaar grappig weet hij de essentie, maar tegelijk ook het satirische commentaar weer te geven.

(In deze opsomming ben ik natuurlijk een paar legendarische types schandelijk vergeten, dus kom hieronder maar op met die boze reacties!).

Joep van Deudekom

Extra:
- Meer columns van Joep lees je op zijn eigen pagina >>

Reageren