Spoilercolumn: tv-series

Vier huwelijken, drie babies, zeven doden en vijf mensen in levensgevaar. Nee, je leest niet het laatste ANP-nieuws maar de samenvatting van het einde van t televisieseizoen in Amerika. Leuk hoor, dat al die series met cliffhangers strooien alsof het snoepgoed is tijdens een Sinterklaasintocht, maar wat moet ik vervolgens met mijn zomer??

De stapels tissues oprapen die ik gehuild heb tijdens de finale van Grey s anatomy? Een nieuw stressballetje kopen, nu de oude fijngeknepen is tijdens die ongelooflijk spannende cliffhanger van Lost? Of misschien toch maar even die afstandsbediening laten repareren die ik naar mijn scherm gooide toen ik het er niet mee eens was dat House het gekkenhuis inging..?

TV-series zijn de afgelopen jaren een steeds groter deel van mijn leven geworden.

Ontsnappen aan je eigen relatieperikelen à la Chuck & Blair, ontspannen met de idiote grappen van Barney in How I met your mother of heerlijk genieten van hysterische modelletjes in America s next top model: ik kan er geen genoeg van krijgen.

Maar als in mei alle series weer even afscheid nemen van de trouwe kijkers, beginnen voor mij de barre tijden. Wat moet ik nu? De bios in? Zomerfestivals bezoeken?

Als ik in de bios zit, kan ik alleen maar bedenken waar ik die gast in de bijrol uit herken. Oh ja, hij was laatst het slachtoffer in CSI. En als ik op een zomerfestival dat ene mooie liedje hoor, voel ik gelijk weer de emotie toen ik Violet daar zag liggen in Private practice.

Gelukkig heb ik nog wel wat zomerseries om me bezig te houden.

Vince en zijn vriendjes beginnen in Amerika aan seizoen zes terwijl ze hier op Comedy Central net in de herkansing gaan met de eerste avonturen van de acteur en zijn Entourage.

Maar het zijn niet alleen series hoor. Ook guilty pleasure So you think you can dance houdt me twee dagen per week aan de buis gekluisterd. Want hoewel de show hier een misbaksel is, zijn ze in de VS al vijf seizoenen zó goed bezig dat de makers nu de overstap mogen maken naar het echte seizoen in september.

Maar ook dat stilt mijn honger naar (on-)oplosbare moorden, verbroken relaties en mysterieuze verdwijningen niet...

Iets ouds uit de kast trekken? Buffy s zeven seizoenen van vampieren jagen (wat een trendsetter was ze toch!) liggen stof te vangen en president Bartlet staat te springen om eindelijk eens van begin tot einde bekeken te worden in The West Wing.

Om nog maar niets te zeggen over Stargate Atlantis. De laatste 16 afleveringen staan al een tijd te wachten, maar ik durf niet. Ik heb zó genoten van hun avontuurlijke pogingen om weer thuis te komen, dat het gewoon niet afgelopen zijn mag zijn.

Gj Kooijman Bloemenzomer Zomertijd bij GJ...

Uiteindelijk besluit ik meestal maar gewoon om mijn harde schijf aan te sluiten en te beginnen aan iets nieuws. Maar waar begin ik?

Iedereen jubelt over True Blood en Mad Men, maar daar moet ik gelijk twee seizoenen van inhalen.

Joss Whedon s nieuwe pareltje Dollhouse zal hier de buis niet halen, toch wil ik wel weten wat de meester van mysterie nu weer uit zijn mouw schudt. Ook Heroes staat nog op me te wachten; daar kwam ik eerder dit seizoen niet meer doorheen.

Gelukkig lekken langzamerhand de eerste details van het nieuwe seizoen uit. Komt Charlie terug in Lost? Betty zonder Beugel? Die levensvragen houden me wel op de been. Plus: als ik zo door blijf gaan met piekeren over wat ik moet gaan kijken, is het vast zó september...

Ik hoop het in ieder geval wel!

GJ Kooijman

PS: Naar welke series kijk jij uit?

Reageren