Het uur van de wolf

"Willeke van Ammelrooy, mijn moeder. Ze heeft zoveel verschillende rollen gespeeld dat ik als klein meisje soms niet meer wist of ze aan het spelen was of niet."

Met die woorden opent filmmaakster Denise Janzée de documentaire over haar moeder. Ze volgde Willeke (64) maandenlang privé en tijdens haar werk: van haar trailer op de set van The Lake House tot de privacy (zonder makeup!) van haar eigen achtertuin.

Emoties
Het resultaat is een indringend portret waarin Denise haar moeder pas echt leert kennen. In haar rollen leeft Willeke zich als een soort Alice in Wonderland helemaal uit. Voor de camera durft ze zichzelf helemaal te laten zien en komen de emoties vanzelf.

Verbazen
Maar in het echte leven heeft Denise haar moeder pas één keer zien huilen. Dat verbaast Willeke niets. "Verdriet laat ik niet zien (…). Pas als ik weer kan lachen, kom ik uit mijn holletje."

Reageren