Kijktip | Expeditie Robinson

In Expeditie Robinson trotseert Dennis Weening al weken ijskoude nachten, slopende honger, bloeddorstige muggen, klagende collega's en tergende verveling. Allemaal omdat RTL zo nodig een BN'er-editie moest maken en hij te trots was om de uitdaging af te slaan. vijf vragen aan de heldhaftige presentator.

Waarom wilde je meedoen?
"Ik wist dat het de allergrootste uitdaging zou zijn, die ik in mijn leven aan kan gaan. Ik keek het programma altijd samen met mijn vrouw en dan hadden we het er weleens over hoever we zelf zouden komen op zo'n eiland. Ik dacht heel ver. Makkelijk praten, want ze zouden het toch nooit met bekende Nederlanders doen. Dat dacht ik tenminste. Toen ze belden voor de BN'er-editie, kon ik er natuurlijk niet meer onderuit."

Heb je dingen over jezelf ontdekt?
"Ik wist niet dat honger me zo gemeen kon maken. Het maakt je helemaal gek. Ik dacht alleen maar aan eten, overal waar ik liep. Als ik een varaan van twee meter zag lopen en iedereen rende weg, dan ging ik er met een speer achteraan, omdat hij misschien naar kip smaakte. Op een gegeven moment wilde ik zelfs de cameracrew overvallen. Maar ik heb ook geleerd dat ik veel meer aankan dan ik dacht. Ik vond mezelf een redelijke bikkel."

Wat vond je het zwaarst?
"De nachten. Het was regenseizoen en ik heb nachten achter elkaar in de regen geslapen, zeiknat tot op het bot. Ik ben door muggen lek gestoken tot op mijn ogen. Ik kreeg ze bijna niet meer open. De honger was zwaar. En de verveling ook. Moet ik doorgaan? We werden totaal niet gespaard. Het was kei- en keihard afzien en doorgaan. De heftigste ervaring ooit."

Je hebt toch ook wel mooie dingen meegemaakt?
"Natuurlijk. voor mij waren dat de 'zeemomentjes'. Als het water te hoog stond om vis te vangen, had je niks te doen. Dan ging ik in zee zitten en keek ik om me heen naar de vogels. Ik veranderde echt in een hippie daar. Ik kon er uren zitten, tot ik met van die omavingers het water uit kwam. Hier in Nederland ben ik veel te ongeduldig en kan ik geen seconde stilzitten."

Zou je het nog een keer doen?
"Nee, nooit. Het was ongelooflijk gaaf, maar ik weet nu hoe het is, wat het precies is, wat honger met je doet en wat overleven is. En ik ben niet iemand die twee keer hetzelfde doet."

Reageren