So you think you can dance?

Als klein meisje leek een dans­toekomst niet in de sterren te staan. Euvgenia had andere talenten. 

Violiste
Ze was een veelbelovend violiste en hardloopster. „Als je iets doet, moet je het goed doen. Dat is mij met de paplepel inge goten. Mijn twee jaar oudere zus kreeg vioolles en omdat er geen oppas was, mocht ik na een tijdje ook spelen. Als ik nu terugdenk, moet het heel erg zijn geweest voor de buren. Ik stond elke dag uren te spelen en de honden zongen in de kamer ernaast mee. Met hardlopen ging het hetzelfde. Mijn zus liep rondjes door het stadion en ik ging mee op mijn regenlaarzen.” Dat ze daardoor weinig tijd had om, zoals andere kinderen, buiten te spelen, nam ze graag op de koop toe. „Ik vond dat ik geen keuze had.

Cultuurverschil
Ik geef nu dansles aan kinderen en danvragen de ouders me altijd om niet te streng te zijn, omdat de kinderen het wel leuk moeten vinden. Dat klopt, maar ze moeten wel verderkomen. En daarvoor moet je soms duidelijk zijn.” Een duidelijk Russisch-Nederlands cultuurverschil. Daarvan is Euvgenia er de afgelopen jaren wel meer tegengekomen. „Natuurlijk het koekje bij de koffie en de verjaardag in een kringetje.Maar ik kreeg tot mijn verbazing ook vaak te horen dat mensen me ongeïnteresseerd vonden. Later ontdekte ik dat, als je nieuwe mensen ontmoet, Nederlanders altijd meteen vragen wie je bent en wat je doet. Ik niet, want dat zou onbeleefd zijn in Rusland. Maar dat heb ik mezelf aan geleerd en inmiddels voel ik hier 100% procent thuis. Als ik nu in Rusland ben, voel ik me een toeriste. Er is daar zo veel veranderd.”

Trots
Euvgenia is trots op So you think you can dance. „Dansen is weer populair onder jongeren en ik heb daar iets mee te maken.” En het lichtelijk onvrij willige afscheid als danseres bracht behalve roem op tv nog meer moois met zich mee. „Als je danst, zet je veel aan de kant. Je leeft in een tunnel. Nu ben ik uit de tunnel en zie ik dat het leven veel groter is.”

Reageren