Sympathie voor de Stones

De peilloos diepe groeven in hun gezicht verraden dat ze de jongsten niet meer zijn, maar Mick Jagger zingt en springt nog als in zijn beste dagen en Keith Richards speelt met een walmende sigaret in de mondhoek nog even gemeen gitaar.

Regisseur Martin Scorcese filmde eind 2006 met een leger cameramensen in New York een serie concerten van de Rolling Stones. De hoogtepunten zijn, veelal in close-up en flitsend gemonteerd op het ritme van de muziek, terug te zien in de 'rockumentary' Shine a Light.

Interviews
Tussen de twintig nummers door heeft de cineast fragmenten uit historische interviews met de pophelden ingelast. Zo kunnen we een piepjonge Mick in 1964, twee jaar na de oprichting van de Stones, de verwachting horen uitspreken dat de groep nog minstens een jaar zal meegaan. Daar heeft hij gelijk in gekregen: de Rolling Stones bestaat inmiddels 47 jaar.

Hits
In de film komen hits als Jumpin' Jack Flash, Sympathy for the devil, Start me up, Brown sugar en Satisfaction voorbij, maar ook minder voor de hand liggende songs als Shattered, Loving cup, Far away eyes, Tumbling dice en You got the silver.

Gasten
Charlie Watts (drums) en Ron Wood (gitaar), de andere twee leden van de harde kern, houden Mick en Keith gezelschap, Christina Aguilera, Buddy Guy en Jack White beklimmen het podium voor een gastoptreden en Bill en Hillary Clinton zitten grijnzend in de zaal. Ladies and gentlemen, the Rolling Stones!

Reageren