Caroline Tensen over Familieberichten

Caroline Tensen (45) heeft weer een nieuw programma te pakken. In Familieberichten gaat ze op zoek naar de verhalen achter bijzondere, vrolijke en droevige advertenties uit kranten en van internet.

Door Claudia Ho-Sam-Sooi

Waarom past een programma als Familieberichten zo goed bij jou?

"Ik houd ervan om op pad te gaan en verhalen van mensen aan te horen. Dat blijft boeien. Familieberichten is uit het leven gegrepen. Ik ben blij dat het aan mij is gekoppeld, het resultaat is precies zoals ik had gehoopt.

Het was mijn wens om niet alleen zware rouwadvertenties of 'in memoriams' te behandelen. Alles komt aan bod."

Desondanks zijn het emotionele verhalen.

"Soms blijft een gesprek in mijn hoofd zitten. Dan gaat er van alles door me heen als ik van de opnamelocatie terug naar huis rijd. Ik laat die gedachten op me inwerken, om ze vervolgens te parkeren. Dat moet. De afgelopen tijd ben ik met vier programma's tegelijk bezig geweest, wat me verplicht om mijn gedachten steeds opnieuw te focussen."

Ben je op televisie dezelfde Caroline als privé?

"Nagenoeg wel, het ligt aan het programma. Ik begeef me niet in spijkerbroek en op teenslippers in het decor van Eén tegen 100. Daar zie je een Caroline die het leuk vindt om op hakken te staan, wat ik privé ook wel eens doe.

Mijn kracht is dat ik geen drempel heb; ik ben niet onbereikbaar. Ik vind het belangrijk dat ik op tv mezelf kan zijn. Ik zou het niet volhouden om een rol te moeten spelen."

Je bent onderaan de ladder begonnen, als promotiemeisje van Veronica. Is dat de reden van je succes?

"Ik weet niet of het een garantie is voor het succes, maar het helpt wel. Wanneer je allerlei lagen bewandelt en je niet te goed voelt om bepaalde taken uit te voeren, leer je vanzelf alert te zijn op kansen die voorbij komen."

Wat was je grootste flop?

"Het programma B.O.T.S., Battle of the sexes, eind jaren negentig. Eén grote bak herrie, waardoor het na acht afleveringen al van de buis werd gehaald. Het was enig om te maken, maar vreselijk om naar te kijken, dat zag ik zelf ook in."

Ben je wel eens jaloers geweest op collega's?

"Jaloezie is mij vreemd, ik vind het echt een ziekte. Ik heb een vriendin gehad die overal jaloers op was. Altijd maar kijken naar wat een ander heeft. Ik leer mijn dochter en zoon juist te kijken naar wat ze zelf hebben. Dat doe ik ook.

Ik kan wel iemand benijden die iets doet wat ik ook leuk had gevonden. Ik vind Memories een prachtig programma, dat ik best had willen maken. Misschien benijden anderen mij om de mooie programma's die ik maak, maar van jaloezie in mijn omgeving merk ik niets."

De laatste vraag: wat doe je over tien jaar?

"Ik hoop nog acht á tien jaar door te gaan op televisie. Daarna wil ik iets nieuws. Een bed and breakfast opzetten in Amsterdam, om maar eens wat te noemen. Tegen die tijd wil ik me na ruim dertig jaar bij de televisie eens met iets heel anders bezighouden."

Reageren