De avond van de foute film

Afgelopen week hebben BNN, Vara en VPRO films uitgezonden die ooit een Golden Raspberry, oftewel een Razzie, voor slechtste film van het jaar kregen. De Week van de foute film wordt vanavond afgesloten met de Avond van de foute film: een thema-uitzending over de foutste films ooit gemaakt.

Dat betekent: Jean-Claude van Damme, horror van eigen bodem, Halle Berry als Catwoman en hilarische remakes.

Ook is er aandacht voor de dertigste editie van de Razzie-uitreiking, die volgend weekend in Los Angeles plaatsvindt, en de uitslag van de online- Verkiezing van de Foutste Film.

Verder praat presentator Patrick Lodiers met acteurs, filmkenners en liefhebbers van foute films. En ook zoekt hij Paul Verhoeven op, regisseur van het B-meesterwerk Showgirls, waarmee de avond om 22.45 uur wordt afgesloten.

Showgirls
Na de enorme hit Basic Instinct in 1992 had regisseur Paul Verhoeven elke film kunnen maken die hij maar wilde. Hij koos voor Showgirls. Het heroïsche verhaal van een onschuldig weesmeisje van het platteland dat alles op alles zet om het te maken in Las Vegas.

Het arme kind belandt in een stripclub waar ze in aanraking komt met louche nachtclubeigenaren en valse collega's. Een verhaal van overwonnen obstakels en onverschrokken doorzettingsvermogen pakte in de praktijk uit als een film met veel bloot, enkele van de slechtste dialogen ooit en een talentloze actrice (Elizabeth Berkley) in de hoofdrol.

Paul Verhoeven werd beschimpt, kreeg zeven (!) Golden Raspberry's (de anti-Oscar, onder andere voor de slechtste film van het jaar, die hij onder een staande ovatie kwam ophalen) en werd daarna niet meer serieus genomen in Hollywood.

Maar het kan verkeren. Showgirls werd door de jaren heen een culthit in de videotheken. De term 'Showgirls-bad' staat nu voor: zo slecht dat het weer goed wordt. Quentin Tarantino is maar een van Verhoevens vele collega's die het campy Showgirls tomeloos bewonderen.

Slechte films, maar wel veel charme
En zo zijn er talloze slechte films die om min of meer dezelfde reden een klassieke cultstatus hebben bereikt. The Rocky Horror Picture Show, Xanadu, Jaws 3 en 4, Glitter (het acteerdebuut van Mariah Carrey) en natuurlijk: Planet 9 from Outer Space (1959).

Regisseur Ed Wood viel na zijn dood in 1978 de ‘eer’ te beurt uitgeroepen te worden tot slechtste regisseur aller tijden. Ed (later in een 'biopic' nog gespeeld door Johnny Depp) combineerde volledige talentloosheid met een tomeloze ambitie en liefde voor het vak. Dat leverde slechte films op met veel charme.

En in het geval van Planet 9 From Outer Space een cast die volledig uit amateurs bestond, beelden van horrorlegende Béla Lugosi die niets met de film te maken hadden, een totaal niet lijkende stand-in voor de voortijdig overleden Béla Lugosi, eigenhandig in elkaar geflanste ufo's en een begraafplaats met kartonnen grafstenen. De cockpit van een vliegtuig bestond uit een paar stoelen met een douchegordijn.

The Citizen Kane of bad movies
De meest recente film in het genre 'zo slecht dat-ie geweldig is,' is The Room (2003). 'The Citizen Kane of bad movies' lijdt onder onscherpe opnamen, verhaallijnen die na vijf minuten verdwijnen om nooit meer terug te keren en hemeltergend slecht acteren.

Toch groeide die film dankzij veel mond-tot-mondreclame in vijf jaar uit tot een kaskraker met fans die wel twintig keer terugkwamen om zich te vergapen aan zoveel wansmaak.

Razzie's
Opvallend genoeg is The Room niet genomineerd voor een Razzie voor 'Slechtste film van het decennium', die dit jaar als extraatje wordt uitgereikt. Wel genomineerd zijn: Battlefield Earth, met John Travolta met dreadlocks, Freddy Got Fingered met Tom Green (beide eerder uitgezonden in de Week van de foute film), Gigli met Ben Afleck en Jennifer Lopez, I Know Who Killed Me met Lindsay Lohan, en Swept Away met Madonna.

Reageren