De magie van de radio

Gaan we er voor of gaan we er niet voor... We wisten wel dat de mensen die regelmatig naar ons luisteren onze voorstellingen hoog waarderen maar dat ze ons hadden verkozen boven andere machtige radioprogramma's was wel een hele eer.

Wij kregen de steun van de zender om spotjes uit te zenden en vonden veel bekende Nederlanders die te gast waren geweest bereid om voor ons reclame te maken. Ze deden het vol overgave. We gingen er voor maar ik had eigenlijk toch weinig hoop op die fijne ring want wij bedienen geen sms-publiek. Maar toch...

De finaledag was spannend maar ook grappig. De aandacht ging die middag vooral uit naar wat men zag als de grote kanshebbers, Giel en Rick. Toen de regisseur van AVRO-televisie graag een scène met ons wilde opnemen dat we verloren hadden, begon ik er juist steeds meer in te geloven dat we die ring gingen winnen. Met alle respect voor onze concurrenten, maar bij ons in het programma is de verbeelding het meest aan de macht en dat is voor mij de magie van het medium radio.

Toen ik Willem van Kooten de envelop te langzaam zag openmaken en ik aan Marks gezicht kon zien dat wij gewonnen hadden, werd ik ineens heel gelukkig en had ik behoefte om m'n vader, die niet meer leeft, te bellen. Daarna was het natuurlijk foto's, interviews en snel dronken worden want we moesten ook nog live in RTL Boulevard....

Gelukkig ging dat op het laatste moment niet door want ze hadden daar Giel verwacht als winnaar. We hebben nog wat gegeten in een patatzaak en toen naar het Gala in Carré dat die avond live werd uitgezonden op tv. Over de rode loper is goed te doen als je iets teveel gedronken hebt. Op het feest werden we gefeliciteerd door Jan en alleman. Toen ik even met de ring mocht rondlopen heb ik direct het mooiste meisje ten huwelijk gevraagd en haar de ring om haar vinger geschoven. Ze liet me wel weer vrij snel in de steek en de ring leek daarna spoorloos verdwenen. Gelukkig was daar de nuchtere eindredacteur die het meisje wist te vinden. De ring was een beetje verbogen maar dat was ook wel weer mooi...

Stefan Stasse
Theater van het sentiment

Reageren