Dol, man

"Mag Margreet Dolman alsjeblieft terug op tv?", kent u die uitdrukking? Ik moest er toevallig van de week aan denken toen ik mezelf kwaad maakte, zoals Margreet dat vroeger deed.

Sommige mensen stellen je direct gerust, gewoon door er te zijn. Neem nou Philip Freriks. Hoe hard de beurs ook kracht, wees gerust dat Philip het nieuws blijft verhakkelen.

Vroeger was Margreet Dolman zo'n constante factor. Ze bevocht groot en klein maatschappelijk onrecht, gewapend met 'n felblonde pruik, allesverhullende soepjurken en 'Vingerette', de vingercamera.

"HET MAG NIET! HET KAN NIET ! EN HET ZAL NIET!" zo bulderde ze haar zendtijd vol, als een wandelende vulkaanuitbarsting met een overdosis mascara. Margreet en ik maakten ons vaak over dezelfde dingen kwaad. Dat maakt haar een uitstekende bliksemafleider. Laat Dolman maar daveren, dan bleef mijn bloeddruk tenminste nog zichtbaar op de meter.

En toen was ze ineens verdwenen. Conflicten met de zenders, geen eigen programma meer, redenen te over. Maar de laatste maanden was ze steeds even terug op tv. Niet gezien? Kan kloppen, als je rond 17.30 uur even knipperde had je haar 3 tot 5 minuten durende show al gemist.

Maar ze was er weer, als een klein fris briesje door het verstikkende omroepbestel. Die minibrokjes Margreet smaakten naar meer. Veel meer. Het mag niet, het kan niet? Maar het GAAT wel! Margreet, ik blijf zappen tot ik je weer zie!

PS: Ow ja, en breng dan ook dominee Gremdaat terug. Met spekjes, ofzo.

Reageren