Gastcolumn Hans Schiffers

Radio is veel leuker dan televisie. Daar zijn we het bij de radio eigenlijk allemaal over eens. Het is een veel intiemer medium.

De luisteraar kan zijn verbeelding gebruiken. Radiomensen zijn in de regel veel toegankelijker dan televisiemensen en radio is ook nog steeds het snelste medium. Als jij belangrijk nieuws te melden hebt, en je belt naar de studio kun je bij wijze van spreken meteen in de uitzending.

Des te fijner dat er sinds twee jaar een echte publieksprijs is voor het beste radioprogramma van Nederland. Voor de meeste mensen is het nog wat onwennig om zomaar te bepalen wat hun favoriete radioprogramma is.

Laatst vroeg ik tijdens mijn radioprogramma Schiffers.fm (elke werkdag van 14:00 – 17:00 op Radio 2) aan ANWB filelezer Heleen de Geest welk programma zij een Gouden Radio Ring waard vond. "Ik zou nu natuurlijk Schiffers.fm moeten zeggen" zei ze. Dat vond ik wel een diplomatiek antwoord, maar voor de volledigheid vroeg ik toch ook maar even naar een andere radioshow. Er viel een stilte. "Tjeetje", zei Heleen, "daar vraag je me wat". Ze moest er over nadenken.

Dat klopt ook wel. Radio luisteren is minder dwingend dan tv kijken. Voor mij is dat juist de kracht van het medium. Als ik bijvoorbeeld in de auto zit, gaat de informatie of de muziek soms het ene oor in en het andere oor uit. Maar dan opeens wordt je aandacht gevangen door een simpel zinnetje of de toon waarop iemand iets zegt of zingt. Daar kan ik vervolgens weer gelukkig van worden.

Bij veel fantastische muziek weet ik nog waar ik was toen ik het voor het eerst hoorde. Zo zitten er duizenden radioherinneringen in mijn hoofd. Alleen om die reden vind ik het een enorme eer om als presentator betrokken te zijn bij de derde keer dat de Gouden Radio Ring wordt uitgereikt.

Reageren