Lieve TV

Ik herinner me avonden op de bank met mijn eerste vriendinnetje. We keken veel vrouwenseries, talkshows à la Oprah of comedyseries, want daar hield ze van.

Vaak, in mijn herinnering vooral in de winter als we warm binnen zaten, viel mijn vriendinnetje gaandeweg de avond tegen me aan in slaap. Met wat haarlokken voor haar gezicht en zacht ademhalend kroop ze dan tegen me op. Vredig en lief, onbezorgd en vertrouwd.

Sinds die relatie (ze verliet me voor een parkwachter in Ghana die ze tijdens haar stage leerde kennen, maar dat is een heel ander verhaal) associeer ik bepaalde programma’s dus met 'lief'.

Het zijn de programma's die je blij maken, die een glimlach op je gezicht toveren. Je hoeft ze niet nodig te hebben om opgepept te worden, maar ze doen het wel. En dat kan ook met de presentatoren te maken hebben. Dat ene gezicht op de buis waar je een rotsvast vertrouwen in hebt, dat je het gevoel geeft alsof je beschut op de bank veilig bent.

Lieve tv is de vriend of vriendin in het kastje.

De lieve tv is er altijd om leuke dingen met je te doen. Hij zal je nooit verlaten en je altijd een lach in je hart geven.

Lieve tv. Ik vraag me af of ze nog steeds iets met die Ghanees heeft...

Flatscreen

Reageren