Met Bobby Kennedy stierf de hoop

Na de moord op John F. Kennedy (22 november 1963) en Martin Luther King (4 april 1968) is Amerika de weg volledig kwijt. Deze leiders stonden voor hoop en een betere toekomst. Voor een einde aan de oorlog in Vietnam en gelijke burgerrechten voor blank en zwart.

Het enige glimpje hoop dat vooral de zwarte bevolking rest, is Robert Kennedy, in de volksmond liefkozend Bobby genoemd. Na de moord op zijn grote broer is Bobby een hoopje ellende, maar begin 1968 neemt hij het besluit waar veel mensen op hoopten: Robert (42) stelt zich kandidaat voor het presidentschap.
Wat volgt, zijn Beatle-achtige taferelen.

Speechen
Overal waar Bobby Kennedy speecht, verzamelen zich duizenden hysterische mensen om hem toe te juichen. Op de dag dat dominee King wordt vermoord, moet Robert Kennedy een menigte zwarte mensen in Indianapolis toespreken.

Rellen
Het wordt een geïmproviseerde toespraak waarin hij oproept tot een verzoening tussen de rassen. In het hele land breken die avond rellen uit onder de zwarte bevolking. Overal - behalve in Indianapolis.

Pistool
Op 4 juni 1968, wanneer Bobby net een belangrijke overwinning heeft behaald in de strijd om het presidentschap, spreekt hij zijn kiezers toe in het Ambassador hotel in Los Angeles. Hij verlaat het hotel door de keuken wanneer Sirhan Sirhan een pistool op hem richt en schiet.

Bobby sterft
De 24-jarige Palestijn geeft als verklaring dat hij Kennedy te pro-Israël vindt. Bobby sterft de dag erna. Duizenden huilende mensen staan langs de rails wanneer de kist met Bobby van New York naar Washington wordt vervoerd om daar naast broer John te worden begraven. Voor velen van hen is dit het definitieve einde van hoop.

Sirhan Sirhan nog vast
Sirhan Sirhan zit nog altijd in de gevangenis, zijn verzoek tot vervroegde vrijlating werd al dertien keer afgewezen.

Film Bobby
Acteur en regisseur Emilio Estevez laat zijn film Bobby in zijn geheel afspelen in het Ambassador Hotel waar heel veel verschillende mensen elkaar ontmoeten op die gedoemde vierde juni 1968.

Reageren