Sam

Wat begon als een idee voor een uitzending van het medische programma Vinger Aan De Pols, groeide na negentien jaar en duizenden uren filmen uit tot een documentaire. In Sam volgt presentatrice en filmmaakster Ria Bremer de jonge Sam in zijn strijd tégen een progressieve spierziekte en vóór het leven. Een mooie documentaire die u zeker naar de keel grijpt.

Progressieve spierziekte
Sam begint met beelden van een gewoon driejarig, gezond jongetje. Dan ontstaan er grote problemen met zijn gezondheid. Hij kan minder goed zien en heeft moeite met ademhalen. Er volgt zelfs een hartstilstand en dan blijkt Sam een zeldzame, progressieve spierziekte te hebben.

"Die bewuste uitzending van Vinger Aan De Pols zou gaan over een jongetje dat niet lang meer zou leven. Maar het liep allemaal anders", vertelt Ria Bremer (70).

Is het zinloos?
Niet lang na de diagnose volgen gesprekken met artsen die zich afvragen hoe en vooral hoe lang Sam, die inmiddels regelmatig aan de beademing moet, nog in leven gehouden moet worden. Zijn ouders weten niet wat ze moeten doen. Moet Sam dag en nacht beademd worden of is dit zinloos? Ze komen er niet uit. Terwijl hun hoop op een gezond kind afneemt, groeien tegelijkertijd diens mogelijkheden dankzij de medische wetenschap.

Ondertussen leert Sam omgaan met zijn beperkingen en groeit hij op tot een uiterst nieuwsgierig en leergierig mannetje. Hoewel hij al doof en blind is geworden, kan hij toch communiceren via zijn tast. Hij laat zich, via een alfabet dat op zijn wang wordt 'getekend', alles vertellen wat er om hem heen gebeurt.

Om een voorbeeld te geven: in de documentaire ziet u beelden van Sam en zijn moeder die kijken naar een langsvarend vrachtschip. Er volgt daarop een eindeloze vragenserie van Sam over dit schip. 'Wat staat erop?' 'Waar gaat het naartoe?' en 'Hoe hard vaart het?' Is dit het jongetje wiens leven eerder nog werd bestempeld als zinloos?

IQ van 140
"Sam heeft een IQ van 140", legt Ria Bremer uit. "Hij neemt alles op en houdt ook alles vast. Elke avond wordt het journaal voor hem opgenomen en daarna, stukje voor stukje, voor hem getolkt. Zo ontgaat hem helemaal niets."

Sam kan dan ook heel goed leren en heeft inmiddels zijn middelbareschooldiploma gehaald. Hij heeft een bovenmatige interesse voor politiek en wil graag studeren aan de universiteit. Ook reist hij graag: hij is al naar Mexico geweest en heeft de Maori bezocht.

Inspiratie voor velen
Natuurlijk is Sam nog altijd geen gewone jongen voor wie alles vanzelfsprekend gaat. Hij woont weliswaar op zichzelf, maar heeft wel de hulp van vijftien mensen nodig. Zij hebben allemaal het speciale handalfabet geleerd om met hem te kunnen communiceren. Dat kost veel tijd, moeite en geld.

Maar wat deze documentaire vooral duidelijk wil maken, is dat Sam een jongen is die tegen alle verwachtingen in is blijven vechten; die wil leven en alles uit het leven wil halen; een inspiratie voor velen. Ria Bremer: "Deze documentaire is dan ook zeker nog niet af. Maar Sam wilde graag dat hij nu werd getoond. Niettemin zal ik hem blijven volgen."

Reageren