Tien voor taal

Na een jarenlange strijd tussen de Nederlanders en de Vlamingen is Tien voor taal voortaan een geheel Nederlandse aangelegenheid. Dat is handig: kunnen we eindelijk eens winnen.

Inhoudelijk blijft het KRO-programma vrijwel ongewijzigd, alleen de teams hebben een andere invulling gekregen: Bart Chabot en Richard Kemper zijn de nieuwe teamcaptains. Iedere week worden ze bijgestaan door een ander gastduo. Presentatrice Anita Witzier staat er vanaf nu helemaal alleen voor, want Marcel Vanthilt neemt afscheid. We belden haar.

Dat zal wel eenzaam worden, zonder Marcel?

"Ja, ik ben er ook aan zo gewend. Vanaf het eerste moment is het heel makkelijk en leuk geweest. Onze ego's hebben totaal niet in de weg gestaan, het was altijd heel prettig. Daarin zal ik hem zeker missen. Je hebt een sparringpartner, iemand aan wie je steun hebt. Ik was natuurlijk heel erg voor de Hollanders. Dan ga je prikkelen en kun je een beetje valsig zijn, dat is leuk. Nu moet ik veel neutraler zijn."

Waarom doen de Vlamingen niet meer mee?

"Je moet regelmatig vernieuwen. Daarbij, de taalstrijd tussen de Nederlanders en de Belgen is inmiddels wel beslecht. Het overheersende gevoel is dat de Belgen altijd winnen, maar dat is dus helemaal niet zo. Oké, zij hebben íets vaker gewonnen, maar het was toch wel redelijk fiftyfifty. Een andere reden is dat het Nederlandse publiek de meeste bekende Vlamingen niet kende. Nu doen er alleen bekende Nederlanders mee en kan de kijker zich verbazen over hun taalgevoeligheid of gebrek daaraan. Ik zie wel uit naar de nieuwe opzet. Bart Chabot en Richard Kemper zijn ontzettend leuke mannen en echte taalkunstenaars."

Hoe is je eigen Nederlands?

"Als die spelling niet iedere keer zou wijzigen, was het perfect. Welk cijfer ik mezelf zou geven op een schaal van 1 tot 10? Toch wel een acht. Natuurlijk maak ik fouten, maar ik streef ernaar om alles zo foutloos mogelijk te doen. Dat streven hebben lang niet alle mensen. Ik ben me door Tien voor taal veel bewuster geworden van de taal. Bewustwording is zó belangrijk. Mijn kinderen zeggen steeds: 'Hun zeiden'. Ik word er gek van! Ik blijf maar zeggen dat het 'zij' moet zijn. Tot nu toe heeft het weinig effect."

Na bijna twintig jaar staat het concept nog steeds als een huis. Hoe denkt je dat dat komt?

"Omdat iedereen elke dag gebruikt maakt van taal, hij blijft in ontwikkeling. Je kunt thuis meedoen en steekt er nog wat van op ook. Die combinatie maakt het programma. We proberen ook altijd leuke gasten te vinden die wat met elkaar hebben."

Je presenteert het programma sinds 1998: vind je het nog even leuk als in het begin?

"Ja, ik doe het heel graag. We nemen het programma altijd in één of twee periodes per jaar op. Dan doen we vier afleveringen per dag en de vierde is even leuk als de eerste. Het is gewoon ontzettend leuk om te doen. Ik vind het ook belangrijk genoeg in educatief opzicht: je kunt mensen spelenderwijs iets bijbrengen. Eigenlijk een win-winsituatie dus."

Reageren