Valerio over Je zal het maar hebben

In Je zal het maar hebben verdiept Valerio Zeno (25) zich in het leven van jongeren met een bijzondere aandoening of ziekte. We vroegen de kersverse BNN-presentator alles over zijn eerste echte programma bij zijn nieuwe werkgever.

Door Roxanne Vis

Hoe ben je bij Je zal het maar hebben terecht gekomen?

"Toen ik bij BNN kwam solliciteren, werd me gevraagd welk programma ik graag wilde doen. Je zal het maar hebben was één van de eerste die ik noemde, omdat ik dat gewoon vet interessant vind. Ik vind het heel lekker om een vrijbrief te krijgen om aan iemand die iets heeft alles te vragen wat je wilt weten. Toen moest ik een test doen. We gingen naar een meisje dat van top tot teen onder het eczeem zat. Ik moest me voorbereiden en haar interviewen. Het ging goed, ik was 'geslaagd'."

Is het een heftig programma om te maken?

"Eigenlijk niet. Qua interviewen is het superleerzaam voor mij omdat ik op dat gebied gewoon nog niet zo veel ervaring heb. Maar wat ik net al zei: als je iemand mag interviewen die iets heeft waar je normaal gesproken niet zo 123 iets over durft te vragen, dan kan dat nu wel allemaal. Dus eigenlijk komen de vragen vanzelf en ga je gewoon."

Heb je ter voorbereiding veel naar oude tapes gekeken van je voorgangers Patrick Lodiers en Ruben Nicolai?

"Nee, dat heb ik helemaal niet gedaan. Bewust, want ik wilde er zoveel mogelijk mijn eigen draai aan wil geven. En ik ben bang dat ik, als ik de uitzendingen van een ander ga analyseren, dingetjes overneem. Dat wil ik niet. Want ja, het is natuurlijk sowieso de vraag hoe mensen erop gaan reageren dat ik dit programma nu doe."

Ben je daar bang voor?

"Nou, ik ben er niet bang voor. Maar het speelt wel in m'n gedachten mee."

Denk je dat mensen zullen vinden dat je het minder goed doet dan zij?

"Persoonlijk denk ik van niet, maar Patrick en Ruben deden het natuurlijk hartstikke goed, dus de lat die ligt wel hoog. Maar des te leuker en groter is de uitdaging."

Wat is het meest heftige dat je tot nu toe hebt gezien?

"Een meisje met borderline vertelde dat ze zichzelf sneed. Nou heb ik dat soort dingen wel eens in GTST gezien, maar nog nooit in het echt. Zij liet haar arm zien en die zat gewoon helemaal vol met sneeën. Ook paarse en rode, die nog vers waren. Daar schrok ik echt van. Want als iemand vertelt: 'ik ben wel eens boos op mezelf', dan denk je : ja, dat heb ik ook wel eens. Maar het gaat er bij mij dan niet in dat je een mes pakt, jezelf snijdt, dat inmiddels al 300 keer hebt gedaan en dat je hele arm vol zit met sneeën. Dan ben je gewoon jezelf aan het verminken. Waarom zou je dat doen? Daar word je niet echt knapper op. Dat vond ik best wel heavy."

En het meest indrukwekkende?

"Dat vond ik het verhaal van een jongen die duiker was bij de marine. Als je bij de marine zit, dan ben je natuurlijk wel een stoere gast en is je lichaam helemaal top. Ik kan me dan voorstellen dat het ook goed ging met de vrouwen enzo. Die jongen is wegens onverklaarbare reden van de weg geraakt. Geen drank, geen drugs, niet te hard gereden, de auto was prima. Hij is nu van top tot teen verlamd en moet alles opnieuw leren en is opeens afhankelijk van andere mensen.

Dat lijkt mij verschrikkelijk. Ik vind het echt zo knap hoe die jongen daarmee omgaat. Want hoe hij zijn leven weer oppakt, ik denk niet dat ik dat zou kunnen. Als ik nu naar mezelf kijk dan zou ik nooit zo sterk zijn. En met hem kon ik me gewoon het beste identificeren omdat wij qua leeftijd hetzelfde waren en wat er met hem gebeurd is kan iedereen overkomen."

Heb je nog contact met die mensen?

"Nee, dat is niet echt het geval eigenlijk. Maar ja, ik heb ook geen contact met mensen die meededen aan m'n datingshow of bij wie ik heb geslapen met Wakker worden. Ik zou het wel leuk vinden om bijvoorbeeld het volgende seizoen te beginnen met alle mensen van het vorige seizoen om even te kijken hoe het met ze is ofzo. Zoiets."

Lees verder...
Klik hier voor de rest van het interview

Reageren