interview

Derek Ogilvie over Derek Ogilvie: Unexpected

Derek Ogilvie is terug als medium in ‘Derek Ogilvie: Unexpected’. Hierin duikt hij op op dorpspleinen en geeft nietsvermoedende voorbijgangers een reading.

Waarom op dorpspleinen?
"Ik wil altijd vernieuwen om het programma fris te houden, en om mezelf te pushen. Op die manier kan ik mensen laten zien dat geesten echt bestaan. Ook op plekken waar je ze normaal niet zou verwachten. Dus voor Derek Ogilvie: Unexpected bouwden we midden in een dorp een podium en gaven daar een gratis show weg. Mensen konden gewoon langskomen. Ik wist van tevoren niet wie er zou komen en of er überhaupt wel iemand kwam."

Ging het goed? 
"In een theater heb ik altijd de controle, hier niet. Je had honden die blaften, ambulances die voorbijkwamen. Dan stopte ik met de reading en vroeg of de geest even geduld had. Maar het weer zat mee. Alleen op de laatste dag moesten we eerder stoppen, doordat het koud was. Het was voor mij wel harder werken door al die afleiding."

Word je er nooit eens moe van om altijd maar met dode mensen te praten?
"Nee, want het is geen werk wat ik doe. Vroeger had ik altijd het gevoel dat er wat ontbrak in mijn leven. Nu niet meer. Ik weet dat het als een Hollywoodfilm klinkt, maar het is echt waar. Na een reading ben ik wel uitgeput. Ik weet dat veel mensen niet geloven in wat ik doe, dus het is belangrijk dat ik veel details vertel. Het is niet genoeg als ik iemand zeg dat ik met zijn vader praat en dat die van hem houdt. ‘Je vader zegt dat je op je dertiende je haar rood verfde en dat hij toen heel hard moest lachen’: zo ver moet ik gaan. Op die manier breng ik misschien zelfs sceptici aan het twijfelen.” 

Geniet je ervan om op het podium te staan? 
"Op school stond ik altijd op het podium te zingen of speelde ik in een musical. Het zat dus wel in me. Maar ik wilde altijd zanger worden, nooit gedacht dat ik als medium op het podium zou staan. En ik vind applaus leuk, maar alleen omdat ik aardig gevonden wil worden. Heeft niet iedereen dat? ”

Als je op straat loopt, klampen mensen je dan vaak aan?
"De hele tijd. Dan moet ik uitleggen dat ik niet zomaar midden op straat een reading kan doen. Dat is veel te emotioneel voor mensen. En voor mij ook, trouwens. Maar ook als ik geen reading kan geven, neem ik wel de tijd voor mensen. Ik ben zelf een enorme fan van Barry Manilow en als hij de tijd zou nemen voor een praatje met me, zou ik dat ook fijn vinden."

Reageren