Omroep BNNVARA meldt namens haar familie dat Sonja thuis in het bijzijn van haar familie is overleden.
De carrière van Sonja Barend begon in de jaren zestig als omroepster en presentatrice van De Jonge Onderzoekers. Daarna volgden talloze programma’s bij de VARA en AVRO. Ze zat in het panel van Wie van de Drie? en presenteerde Sonja's goed nieuws show. De talkshows Sonja op Maandag, Sonja op Vrijdag en Sonja op Zaterdag volgden. De reeks liep van 1977 tot 1996, met de jaren tachtig als hoogtepunt. Sonja ontving BN'ers maar besprak voornamelijk maatschappelijke kwesties. Ze wilde taboes doorbreken.
Taboes
En die waren er genoeg in die tijd: van bom-moeders en prostituees tot travestieten, Bhagwan-aanhangers, anti-bont-activisten, mensen met Gilles de la Tourette, anorexia en aids en liefdeskoppels met een verschillende huidskleur. Miljoenen mensen maakten via Sonja kennis met deze thema’s.
In een interview met Linda de Mol in 2017 blikte Barend terug op haar talkshowcarrière: “We hebben veel voor de homobeweging gedaan en vooral voor de positie van allochtonen, omdat we het echt zo voelden. Ik twijfelde toen nog vaak: verdomme, wat heeft het voor zin? Maar mensen op straat spraken me erop aan, nu nog steeds. Het feit dat het nog leeft, dat het niet ongemerkt voorbij is gegaan, daar ben ik trots op. Dat het is blijven hangen en dat het toch niet voor niks was.” Haar shows werden steevast afgesloten met de zin: 'Voor straks lekker slapen en morgen gezond weer op.'
Mick Jagger
Een aantal interviews deed nogal wat stof opwaaien. Zoals haar gesprek met de beruchte crimineel Stanley Hillis en met een autoliefhebber die ze vroeg te kiezen tussen zijn Mercedes en zijn vrouw, die naast hem zat. Het antwoord zag niemand aankomen: “Naar een verlengde Mercedes 450 SLC moet je zoeken, en vrouwen zijn er zat”. In een interview met de door haar zeer bewonderde Mick Jagger liet Sonja een heel andere kant van zichzelf zien. Een kleine flirt van de Rolling Stones-frontman veranderde haar op slag in een giechelend schoolmeisje.
In 2006 besloot Sonja te stoppen met televisie. Haar afscheid werd groots gevierd: de Amsterdamse burgemeester Job Cohen maakte haar Officier in de Orde van Oranje-Nassau.
Award
Sonja Barend trouwde in 1968 met Ralph Inbar, die toen nog tv-regisseur was, en later met architect Abel Cahen. Ze kreeg geen kinderen maar heeft samen met Cahen wel drie stiefkinderen. In 2017 verscheen haar autobiografie Je Ziet Mij Nooit Meer Terug, waarin ze openhartig schreef over haar jeugd en de dood van haar vader in Auschwitz. Het boek werd 75.000 keer verkocht.
De Sonja Barend Award wordt sinds 2006 jaarlijks uitgereikt voor het beste televisie-interview van het jaar.
