Terug in ’t Gooi

Tien jaar na hun afscheid is er een nieuw seizoen van ‘Gooische vrouwen’. Wie keren er terug? En wie zijn er nieuw?


Cheryl Morero (Linda de Mol)

Haar huwelijk met de joviale volkszanger Martin Morero bracht haar van Amsterdam naar ’t Gooi. Na al die jaren heeft Cheryl nu dan eindelijk genoeg van zijn overspelige gedrag: ze stuurt aan op een scheiding.

Anouk Verschuur (Susan Visser)

Anouk is een flamboyante kunstenares. Nonchalant, onconventioneel, losbandig: een echte mannenverslinder. Ondanks haar onafhankelijke houding hunkert ze naar liefde. De relatie met haar dochter Vlinder is ingewikkeld.

Claire van Kampen (Tjitske Reidinga)

Claire is perfectionistisch. Dat voert ze door in haar werk als advocaat, maar ook in haar kledingstijl en haar huis: alles is tot in de puntjes verzorgd. Als er iets misgaat in haar privéleven, is ze uiterst kwetsbaar.

Het hele artikel leest u in de Televizier van week 45. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Pauline Teunissen.

Kim-Lian van der Meij: ‘Ik wil een taboe doorbreken’

Kim-Lian van der Meij hoopt dat ze met ‘Expeditie Armoede’ kan helpen een einde te maken aan vooroordelen over mensen die in armoede leven. ‘Het kan iedereen overkomen.’ 

Wat voor programma is ‘Expeditie Armoede’?

“Het is een zesdelige serie die we samen met het Armoedefonds maken. Elke aflevering laten we twee persoonlijke verhalen zien van mensen die in armoede leven. Ik vraag wat dit voor hen betekent, hoe ze in deze situatie terecht zijn gekomen en welke moeilijke keuzes ze moeten maken. Daarnaast lichten we elke keer twee lokale hulporganisaties uit. Dat zijn vaak lokale initiatieven van vrijwilligers.”

Waarom wilde je dit programma maken?

“Ik wil met name het taboe doorbreken. Vaak hebben we best veel vooroordelen over mensen die echt in armoede leven. In Nederland zijn dat er ongeveer een miljoen, dat wist ik zelf ook niet. Velen van hen voelen schaamte en durven niet om hulp te vragen.”

Waarom durven ze dat niet?

“Door die vooroordelen. Ze krijgen te horen dat het hun eigen schuld is, dat ze lui zijn. Of mensen hebben kritiek op hun keuzes. ‘Je bent arm, maar je rookt wel of hebt een huisdier’. Ik heb die gedachten zelf ook wel gehad. Het is heel makkelijk om vanaf de zijlijn dingen te roepen zonder echt te weten wat iemands verhaal is. Vaak is het niet eens hun schuld dat ze in deze situatie terecht zijn gekomen. Ze zijn bijvoorbeeld ziek geworden, zijn hun baan verloren of hebben schulden van hun partner overgenomen. Het kan iedereen overkomen.”

Het hele interview leest u in de Televizier van week 44. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.


Tekst: Wouter Luijken.

Voor wie steek jij een kaarsje op?

Anita Witzier staat stil bij mensen die dit jaar zijn overleden. Hun dierbaren vertellen op deze Allerzielen wie ze missen en houden zo de herinnering aan hen levend.

Het zijn bijzondere verhalen van liefde, verdriet en verlies. Zo is er een eerbetoon aan Alfred Blok (86), gepassioneerd vogelonderzoeker op Vlieland en in Noorwegen. Zijn dochter Sanne zet zich in om zijn levenswerk, vijftig jaar vogelonderzoek naar reigers en zeearenden, gepubliceerd te krijgen. Op ‘zijn’ Vlieland, waar iedereen hem kent, staat ze stil bij haar vader: een eigenzinnig bioloog die mensen inspireerde omhoog te kijken, naar de vogels.

Voor Brenda Mol zal de zomer van 2024 voor altijd de laatste zomer van haar moeder zijn. Marjan Roozendaal (73) vierde vakantie op een Franse camping, maar kwam niet terug van een wandeling. Na zeven zenuwslopende dagen werd haar lichaam gevonden. Brenda en haar moeders’ vriendinnen blikken terug op die zoektocht en op haar leven, dat meer en meer werd getekend door beginnende dementie. 

Kunstschaatslegendes

75 jaar deelden ze lief en leed, de kunstschaatslegendes Joan Haanappel
(85) en Sjoukje Dijkstra (82). Dit jaar overleden ze, Joan in februari, Sjoukje in mei. Ook voor de jongste generatie zijn ze onvergetelijk. Ex-kunstschaatsster Lindsay van Zundert (19) plaatste zich, mede door hun steun, voor de Olympische Spelen 2022. Ze had een bijzondere band met beide vrouwen, vooral met Joan Haanappel, die als een oma voor haar was.

Het hele interview leest u in de Televizier van week 44. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Kalien Blonden

Sosha Duysker: ‘Dit programma is een begrip’

Na het afscheid van Derk Bolt (69) gaat ‘Spoorloos’ in opgefriste vorm verder. Sosha Duysker is een van de kersverse presentatoren.

Wat is jouw rol in deze zoektochten?

“Jetske van den Elsen, Joris Linssen en ik gaan de zoekers zo goed mogelijk ondersteunen in het proces. Wij drieën zijn de steunpilaren voor de kandidaten. We haken op een levensveranderend moment aan in iemands leven, dus het is belangrijk er voor ze te zijn. Ik zie mezelf niet als presentator in dit programma, het is vooral mijn taak mensen op hun gemak te stellen.”

Hoe vind je het om als nieuweling deel te mogen uitmaken van het ‘Spoorloos’-team?

“Heel inspirerend. Bij Spoorloos werken veel mensen die ontzettend goed zijn in wat ze doen. Zo hebben we een DNA-expert die echt een kick krijgt als ze een match heeft. Dat vind ik heel mooi om te zien. Ik leer hier zoveel. Het zijn vaak grote verhalen, het is dan echt een kunst ze goed te vertellen. Ik vind het heel knap hoe het team dat steeds weer voor elkaar krijgt.”

Kun je veel van jezelf kwijt in het programma?

“Heel veel, heb ik gemerkt. Ik vind mensen interessant en ik vind het prettig om met ze te praten en me in hen te verdiepen. Daarnaast vind ik het fijn om dienstbaar te zijn, het hoeft niet over mij te gaan. Dat klinkt gek voor iemand die presenteert en in de spotlights leeft, maar het is veel fijner om iets voor een ander te kunnen doen. Deze rol voelt heel natuurlijk, hij past goed bij me. Het is allemaal heel echt, het gaat over het leven van mensen.”

Het hele interview leest u in de Televizier van week 44. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Lieneke van der Fluit

Edson da Garça: ‘De rest van Nederland doet dingen heel anders dan ik’

Wie kent de Nederlanders het beste? Dat is de vraag waar de nieuwe RTL-quizOns kent ons’ om draait. Vast panellid Edson da Garça kwam tijdens de opnames tot een pijnlijke conclusie.

Hoeveel procent van de Nederlanders wast zijn handen na een toiletbezoek? Hoe hoog is het percentage van onze landgenoten dat nog bij de buren op bezoek gaat? En hoeveel procent van de Nederlanders verschoont wekelijks hun bed? Het zijn zomaar wat vragen die in de nieuwe panelquiz Ons kent ons voorbij kunnen komen.

Het programma van RTL, staat onder leiding van de Belgische Erik van Looy, al jarenlang presentator van het Vlaamse tv-programma De slimste mens ter wereld. Vaste panelleden Edson da Graça en Marc-Marie Huijbregts het elke week op tegen een ander duo met BN’ers. Het doel van het spel is om het Nederlandse volk zo goed mogelijk in te schatten aan de hand van stellingen.

Typisch Nederlands

Om tot deze resultaten te komen deed RTL speciaal representatief onderzoek onder een groot aantal Nederlanders. De uitkomsten hiervan worden gepresenteerd door Gijs Rademaker, ook wel bekend als opiniepeiler van RTL. Voorheen had hij dezelfde functie in EenVandaag. Quinty Misiedjan, bekend van onder meer Wat een dag! en Het perfecte plaatje, gaat de straat op en peilt de mening van voorbijgangers.

Dat het nog best lastig is om Nederlanders in te schatten merkte comedian Da Graça tijdens de opnames. “De rest van Nederland doet dingen heel anders dan ik dacht.” De geboren en getogen Amsterdammer spreekt zelf van een ‘Amsterdamse bubbel’ waar hij inzit. “Soms zit ik zo in die bubbel dat ik daardoor geen idee heb hoe het er in de rest van Nederland voorstaat. Ik was best wel slecht. Maar ik moet wel toegeven: gedurende het programma word ik steeds beter.”

Het hele interview leest u in de Televizier van week 43. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Wouter Luijken

Janny van der Heijden: ‘Wat een erkenning’

Wat gebeurt er zodra je genomineerd bent voor de Gouden Televizier-Ring? ‘Denkend aan Holland’-presentatrice Janny van der Heijden neemt ons mee in die feestelijke wervelwind. Met een glansrol voor teckel Nhaan.

Verbijsterd kijkt Janny van der Heijden naar haar collega en goede vriend André van Duin. In zijn handen houdt hij een champagnefles, met daarop de opdruk: genomineerd voor de Gouden Televizier-Ring. “Niet! Wij?” roept Janny. Het is 26 september en RTL Boulevard heeft de eer alle genomineerden voor de publieksprijs te verrassen. “Ik schiet helemaal vol, ik had dit totaal niet verwacht”, zegt ze met haar handen voor haar borst. Ook André van Duin vindt het een bijzondere gebeurtenis. “Wij zijn een simpel ANWB-stel dat samen op stap gaat met een bootje. Het is een wonder dat we tussen de genomineerden zitten.” Hondje Nhaan ziet toe hoe de twee presentatoren elkaar een welgemeende knuffel geven.

De jurk

Zodra het nieuws geland is, borrelt de grote vraag op bij Janny: “Wat moet ik aan?” Samen met haar vaste stylist Bjorn Franke gaat ze naar couturier Paul Schulten, van wie ze vaker creaties draagt. “Ik wilde helemaal over the top gaan. Bjorn en Frank zeiden echter meteen dat ik dat niet moest doen, want iedereen doet dat al. Dus geen veren voor mij, ik heb me erbij neergelegd dat ik juist ingetogen gekleed ben. Het is een fantastische jurk, ik ben er heel blij mee.” Toch heeft Janny van der Heijden iets wat niemand anders op het Gouden Televizier-Ring Gala heeft: een teckel. Een hond in Koninklijk Theater Carré, dat gebeurt niet vaak. Daar moest nog wel het een en ander voor geregeld worden, maar uiteindelijk is Nhaan de eerste hond ooit die over de rode loper gaat. En wat doet zij dan aan? “Ze draagt iets bijpassends. Paul heeft een pakje gemaakt in dezelfde stof. Ik dacht van tevoren: Nhaan gaat me heel boos aankijken. Maar het is zo’n lief ding, ze liep parmantig rond in haar outfit. En weet je wat het mooiste is? Aan de binnenkant van Nhaans pakje staat ook ‘Paul Schulten couture’ gestikt. Welke hond heeft dit nu?”

De grote dag

Dan is het eindelijk 17 oktober. Al vroeg in de middag gaat Janny van der Heijden in de visagie. “Ik heb altijd wel even werk nodig”, lacht ze. Daarna wordt ze in haar prachtige jurk geholpen. Ze vertrekt samen met André van Duin, haar vriend, steun en toeverlaat en natuurlijk mede-presentator van Denkend aan Holland. Van Duin is ook nog genomineerd voor de Televizier-Ring Presentator én hij krijgt de Oeuvre-Ring, dus het belooft een spannende avond te worden voor de twee. Ze verkneukelt zich bij de gedachte aan de aankomst bij Carré. “We komen al vroeg aan, met een grote verrassing.”

Het hele interview leest u in de Televizier van week 43. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Kirsten Keerssemeeckers

De Gouden Televizier Oeuvre-Ring voor André van Duin

Voor de vijfde keer in de geschiedenis is de Gouden Televizier Oeuvre-Ring uitgereikt. Na Willem Duys (1974), Mies Bouwman (2009), Linda de Mol (2015) en Ivo Niehe (2020) viel nu André van Duin de eer te beurt.

De komiek des Vaderlands, acteur en presentator hoorde het grote nieuws bij talkshow Eva, een dag voor het gala. Daar werd hij geroemd om hoe hij zichzelf de laatste jaren opnieuw heeft uitgevonden, met serieuzere rollen, zijn 4 mei toespraak op de Dam in 2021 en de presentatie van programma’s als Heel Holland bakt en Denkend aan Holland.

Ontelbaar

Van Duin zit zestig jaar in het vak. In 1964 debuteerde hij in Nieuwe oogst, nadat hij als jonge jongen al zelf aan de weg probeerde te timmeren. Hij won in 1975 een Gouden Televizier-Ring voor Dag dag heerlijke lach en maakte ontelbare revues en quizzen als Wie ben ik?. Tijdens het gala haalden collega’s zoals Ron Brandsteder, Joop van den Ende, Carry Tefsen en Robèrt van Beckhoven herinneringen op aan hun samenwerkingen. Daarop volgde een minutenlange staande ovatie van alle aanwezigen in Koninklijk Theater Carré.

Uit bed

Waarom Van Duin op deze leeftijd nog steeds werkt? Dat legde hij de avond ervoor uit in de talkshow van Eva Jinek. “Omdat ik het leuk vind en nog mee wil tellen. Je moet een reden hebben om in de ochtend je bed uit te komen.” De Oeuvre-Ring krijgt daarom een mooi plekje naast de Gouden Televizier-Ring uit 1975.

Het hele artikel leest u in de Televizier van week 43. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Ewout Genemans: ‘De criminaliteit van over de grens viel mij op’

Ewout Genemans loopt in ‘Bureau Maastricht’ mee met verschillende agenten in de Limburgse stad. Hij leerde dat zij het behoorlijk druk hebben, meer dan de programmamaker van tevoren dacht.

Hoe heb je het gehad in Maastricht?

“Heel leuk. Het is een warme, gezellige en mooie stad. Zo kende ik de stad ook al, maar ik ben ook wel geschrokken van waar de agenten allemaal mee te maken krijgen. Gelukkig gebeurt er niet zoveel als in Flikken Maastricht. In die serie wordt iedere week een moord gepleegd, dat is in het echt niet het geval. De agenten hebben het wel erg druk, meer dan ik van tevoren had gedacht. De stad ligt vlak bij de grens waardoor de agenten veel te maken krijgen met criminelen uit België of Duitsland. Het is ook een stad waar je, los van de mooie dingen die je als toerist ziet, ook wijken hebt waar de politie best wel een uitdaging mee heeft.”

Wat viel je op in Maastricht?

“Toch wel die criminaliteit van over de grens. Dan heb je het over bijvoorbeeld drugsdealers. Die zitten niet zonder reden in Maastricht, die weten dat er een markt is. Drugs uit Nederland zijn populair en het is nog wat goedkoper dan in het buitenland. Dat maakt dat veel mensen naar Maastricht komen om hun drugs te kopen, en dat zorgt weer voor allerlei vormen van criminaliteit.”

Dit is al het zesde seizoen van deze reeks, begint het niet vervelen?

“Dat zou je denken, maar nee! Ik heb er nog elke keer zin in. Ik vind het bij het maken van programma’s het leukst als je tevoren niet weet hoe het gaat lopen en dat is hier het geval. We zijn ook alweer aan het nadenken over een nieuw seizoen. Ik kan daar verder niks over zeggen, al is het wel aannemelijk dat het in de Randstad gaat zijn.”

Het hele interview leest u in de Televizier van week 42. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Hannah Mae: ‘Van tevoren was ik best zenuwachtig’

‘Beste zangers’ staat deze week in het teken van Hannah Mae. Wie? Ja, dat hoort ze vaker. Terwijl haar singles enorme hits zijn.

Hoe vond je het om mee te doen aan Beste zangers?

“Het was een ontzettend leuke ervaring. Als ze mij ooit opnieuw zouden vragen, zeg ik meteen ja. Het was ook wel intens, ik was van tevoren best zenuwachtig. Ik weet nog dat ik de verkennende gesprekken had en geen idee had wat ze van me vonden. Ik twijfelde echt of ik wel mee zou mogen doen. Toen ze mij een tijdje later belden met de mededeling dat ik mijn koffers kon pakken, was ik dan ook erg blij.”

Met de muziek van welke artiest ging je het liefst aan de slag?

“Ik heb bij het nummer van Claude heel veel plezier gehad. Het is een heel vrolijk en dansbaar liedje dat ik naar een diepere boodschap heb gebracht. Ik heb het omgetoverd naar een emotionelere versie. Het liedje van Sera vond ik ook leuk om aan te pakken, zeker ook omdat het een van haar eigen favoriete liedjes is.”

Hoe was het om in jouw aflevering zo in het middelpunt van de aandacht te staan?

“Ik ben het gewend dat de spotlight op mij staat, maar dan wel als ik zing. Dan hoef ik geen verhalen over mezelf te vertellen of in mijn verleden te duiken. Dit is toch spannender. Je weet natuurlijk ook niet waar iedereen mee gaat komen. En je bent door de weinige slaap sowieso al een beetje labiel daar. Of ik ook gehuild heb? Zeker weten. Het zijn pure emoties en dat maakt het ook wel mooi.”

Het hele interview leest u in de Televizier van week 42. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Wouter Luijken.

Joris Linssen: ‘Schiphol voelt als thuiskomen’

Joris Linssen is terug, met een nieuwe versie van ‘Hello Goodbye’. De afleveringen zijn met twaalf minuten een stuk korter.

Hoe is het om terug te zijn met ‘Hello Goodbye’?

“Het voelde echt als thuiskomen. Zodra ik die aankomsthal binnenliep, zag ik al die verhalen weer. Het was alsof ik nooit was weggeweest. Het is daar zo’n caleidoscoop van bijzondere mensen, die lopen allemaal zo ons programma binnen. Ik kwam ook al veel schoonmakers en ander personeel tegen die allemaal zeiden: ‘hé, ze zijn er weer’. Ondertussen horen we een beetje bij het meubilair van Schiphol. We maken dit programma met een vaste, kleine crew; we hoeven elkaar niet meer te vertellen hoe het moet. Wel zijn we nog elke keer verbaasd door de openheid van mensen en wat voor verhalen ze vertellen.”

Waarin verschilt deze nieuwe reeks van voorgaande seizoenen?

“De afleveringen zijn met twaalf minuten een stuk korter dan voorheen, maar het zijn er dus ook veel meer. We zagen dat korte filmpjes op TikTok en Instagram miljoenen keren werden bekeken. Ook wij zoeken naar nieuwe vormen en manieren om de kijker te bereiken. Hoe kunnen we zorgen dat zo veel mogelijk mensen ons programma zien? Daarom zitten de mooiste gesprekken nu met z’n tweetjes in een aflevering.”

Wat is de kracht van het programma?

“Ik denk dat het de tijdgeest ademt. Moderne ontwikkelingen waar we in Hilversum verhalen bij zoeken, komen uit zichzelf voorbij. Internetdating, regenbooggezinnen, we komen het allemaal tegen. We hebben geen rare kunstgrepen nodig om diversiteit in het programma te brengen, op Schiphol is die altijd er al.”

Het hele interview leest u in de Televizier van week 42. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Wouter Luijken

Back to top