Jeanine Janssen: ‘Ik ben liever thuis’
Een nieuwe zomer, een nieuw seizoen MAX vakantieman. Uiteraard met ombudsman Jeanine Janssen, die helpt als dingen misgaan. Zelf gaat ze maar weinig op vakantie: ‘Door mijn werk zie ik altijd overal problemen.’
Door je werk voor ‘MAX vakantieman’ zit je dicht op de reiswereld. Zie je trends in het vakantiegedrag van de Nederlander?
“Ik zie vooral dat mensen nog steeds heel graag op vakantie gaan; dat gaat niet veranderen. En het valt me wel op dat mensen vaker het Caribisch gebied en Midden- en Zuid-Amerika opzoeken. Verder lijkt het erop dat vakantiegangers die de keuze hebben vaker in het voor- of najaar gaan om de ergste hitte te ontlopen. Meer dan dat kan ik er eigenlijk niet over zeggen. Omdat ik geen trendwatcher ben en omdat vakantiegedrag altijd afhankelijk is van actuele gebeurtenissen. Wie weet wat er de komende weken in het Midden-Oosten of elders gebeurt?”
Is je eigen vakantiegedrag de afgelopen jaren veranderd?
“Nou, dit wordt het negentiende jaar dat ik MAX vakantieman maak. Al die tijd ben ik in de zomer niet weggeweest. Sowieso reis ik weinig. Mensen denken dat ik het hele jaar naar exotische locaties vlieg. Helemaal niet. Ik kom uit een gezin waar we nooit op vakantie gingen. Omdat ik dat gewend ben, mis ik het ook niet. Hitte en verre oorden trekken me niet en ik ben graag thuis. De afgelopen jaren was een achtdaagse reis naar Kreta mijn langste en verste vakantie. Verder waren het midweekjes in voor- of najaar. Vaak naar pretparken.”
Wat vinden je kinderen daarvan?
“De oudste is 16 en ik heb een tweeling van 14. Ze zijn geboren in de tijd dat ik dit werk al deed, dus ze weten niet beter. Al hadden ze het laatst over Japan. Aan de ene kant lijkt dat me fantastisch, maar het is ook een enorme onderneming. Door mijn werk, weet ik wat er op vakanties allemaal kan misgaan. Ik zie overal mogelijke problemen.”
Is er wel eens wat misgegaan tijdens een vakantie?
“Op Kreta stapte een van mijn kinderen al op de eerste dag op een scherp rotsblok. Hij had een grote snee in zijn voet. Hup, met de taxi naar een verzorgingspost en daarna de apotheek. Veel gedoe, tegelijkertijd was het niets ernstigs. Vorig jaar hadden we in de uitzending een man die gebeten was door een vis. Zijn been moest geamputeerd worden. In Tanzania vielen doden door een zwerm bijen. Op Kreta gingen we naar een waterpretpark. De kinderen vonden dat fantastisch, maar ik moest meteen denken aan een man die een waarschuwingsbord niet zag, van de glijbaan ging en zijn nek brak. Mijn kinderen vinden dat hartstikke vervelend aan mij: voordat we iets gaan doen, werk ik eerst een hele lijst aan waarschuwingen af.”