Op de Winterspelen van Peking wonnen de Nederlanders zeventien medailles. Worden de Spelen van Milaan net zo’n groot succes voor Oranje?
“Wel voor de vrouwen. Dat was de laatste edities zo en ik denk dat het weer gaat gebeuren. Er zijn twee verklaringen. Ten eerste is de concurrentie bij de vrouwen wereldwijd minder groot. Deze editie komt daar nog bij dat de mannen te maken hebben met een absolute wereldtopper: de Amerikaan Jordan Stolz. Zonder hem waren de kansen voor Jenning de Boo en Joep Wennemars een stuk groter. Maar misschien ben ik te pessimistisch, ik kijk enorm uit naar hun strijd.”
Gaat Stolz proberen de vijf gouden medailles van Eric Heiden te evenaren?
“Hij doet sowieso mee aan zijn afstanden, de 500, 1000 en 1500 meter. Daarnaast verwacht ik dat hij zich in de achtervolgingsploeg en de massasprint gaat mengen. Volgens mij gunt de Amerikaanse achtervolgingsploeg hem dat wel. Zij zijn al de absolute wereldtop, dus ze kunnen hem best in de voorronde mee laten rijden.”
Waarom is Nederland bij de mannen geen favoriet op de lange afstanden?
“De buitenlanders hebben de 5000 en, met name, de 10.000 meter ontdekt. Dat is het Nils van der Poel-effect. Deze Zweedse schaatser won op de vorige Spelen goud op die afstanden met heel veel en heel specifieke duurtraining. Andere schaatsers hebben die aanpak omarmd.”
Als deelnemer aan de Spelen in Turijn ben jij ervaringsdeskundige. Krijgen sporters in Italië alleen maar spaghetti?
“Haha nee, het is niet zo dat je in Milaan alleen pasta krijgt en in Rusland koude bietensoep. In die olympische dorpen heb je alles, zelfs hamburgers voor wie dat graag wil. Nederland is op dat punt vooruitstrevend: zij nemen ook nog eigen koks mee, en bijvoorbeeld ook speciale matrassen of langere bedden voor sporters die dat nodig hebben.”
Voel je ook wedstrijdspanning voor je tv-analyses?
“Als sporter sta je strak van de spanning en probeer je tegelijkertijd uit alle macht relaxed te blijven. Dat is tegenstrijdig en daardoor bijna niet te doen. In het analyseren heb ik vooral veel zin. Ik houd van die sport en daarover uitleggen is een voorrecht. De valkuil is wel dat je alles denkt te kunnen voorspellen door wat je ziet en leest en de mensen die je spreekt. De kunst is juist om je te laten verrassen. In die zin is er toch een overeenkomst tussen sporten en analyseren. Ook daarbij helpt het om relaxed te zijn.”
Joep Wennemars, de zoon van je NOS-collega Erben Wennemars rijdt drie afstanden in Milaan. Analyseer jij over een paar jaar ook de ritten van olympische Tuiterts?
“Mijn kinderen Anna en Tom schaatsen fanatiek, maar zijn niet de top in hun leeftijdscategorie. Ik weet niet of ze topschaatser willen worden en dat hoeft ook helemaal niet. Ze weten wel van mijn medailles en hebben die wedstrijden wel eens teruggekeken. Hoe ze dat vinden? Nou, dat vinden ze wel cool.”
