Afgelopen jaren is de aard van Koningsdag veranderd. De Oranjes hebben van het oppervlakkige festijn een dag met enige diepgang gemaakt. Blauw bloedpresentatrice Tirza van der Graaf maakte de ommezwaai van dichtbij mee. ‘Het is serieuzer geworden.’

Hoe lang sta jij al langs de lijn?

“De eerste keer was als verslaggever van het Nederlands Dagblad in Zwolle, 2016. Sindsdien sta ik al jaren voor Blauw bloed met mijn cameraman in het persvak te duwen en trekken voor de beste beelden en de leukste quotes. Het is ook een soort wedstrijd met de concurrentie.”

Hoe gedraag je je daar?

“Op Koningsdag transformeer ik tot een soort marktvrouw. Ik roep hard naar wie er maar langskomt. Zo ben ik normaal helemaal niet. Maar op Koningsdag gedraag ik me toch net wat anders. De sfeer is losser en de Oranjes lopen maar één keer langs. Op dat moment is het ieder voor zich en pakken wat je pakken kan. Tegelijkertijd is het ook een beetje geluk hebben. De ene Koningsdag pakt beter uit dan de andere.”

Wat zijn je hoogte- en dieptepunten?

“In Amersfoort in 2019 kwam ik compleet zonder bruikbaar materiaal thuis. Daar stond ik bij een plein waar ze gingen voetballen. Het persvak was alleen zo opgesteld dat de koninklijke familie ergens heel in de verte voorbijliep. Ik kon roepen wat ik wilde, maar kreeg niemand voor de camera. Dat was echt een enorme tegenvaller. Vorig jaar in Doetinchem was juist een voltreffer. Daar stond ik bij de quiz over de Achterhoek. De Oranjes waren lekker fanatiek en ik kon ze bijna allemaal spreken. In Dokkum staat een Waddenquiz op het programma, driemaal raden waar ik ga staan.”

Dit en meer leest u in de Televizier van week 17. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Maarten van der Meer

Na zes tv-seizoenen en twee bioscoopfilms keren de familie Crawley en andere bewoners van Downton Abbey nog één keer terug voor een definitief afscheid.

In de film Downton Abbey: The Grand Finale is het inmiddels 1930. Lady Mary Talbot (Michelle Dockery) is onlangs gescheiden, wat in deze periode een heel schandaal is in adellijke kringen. Dan arriveert er bezoek uit Amerika: Cora’s broer Harold en zijn financieel adviseur Gus Sambrook. Mary voelt zich aangetrokken tot Gus, maar deze charmante man is niet wie hij lijkt. Dit slotstuk vol bekende gezichten is vanaf 21 april te zien op SkyShowtime.

Het hele artikel leest u in de Televizier van week 16. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Een nieuwe opzet en een nieuw tijdstip: presentatrice Marlijn Weerdenburg moest even wennen aan de aanpassingen bij MolTalk. Inmiddels ziet ze vooral de voordelen van vooruitblikken op Wie is de Mol?

Hoe is het om niet meer terug te blikken, maar juist vooruit te kijken?

“Eerlijk gezegd had ik vooraf wat bedenkingen bij de formatwijziging. Ik dacht: vooruitblikken én verhuizen naar de vooravond, hoe gaan we dat doen en gaat er überhaupt iemand kijken? Maar ik ben ook iemand die liever in kansen denkt; dit geeft ons als team ook de mogelijkheid om een heel nieuw programma te bedenken en daar krijgen we veel energie van.”

Hoe vind je jezelf opnieuw uit?

“Bijvoorbeeld door een aantal nieuwe rubrieken waar ik heel blij mee ben: Thomas van Luyn maakt voor ons een samenvatting van de week. Ik ben al jaren fan van hem; hij is zo ongelooflijk creatief en muzikaal. En natuurlijk Stijn de Vries, die het land ingaat om te peilen hoe Wie is de Mol? leeft en hoe mensen toeleven naar de nieuwe aflevering.”

Leeft ‘Wie is de Mol?’ écht zo?

“Ik zal niet beweren dat heel Nederland ermee bezig is, maar er zijn weinig programma’s die wekelijks in totaal ruim tweeënhalf miljoen kijkers trekken. We merken het ook bij MolTalk. Vooraf maken Splinter Chabot en ik altijd een praatje met het publiek. Daarbij merken we dat er een bijzondere sfeer hangt. Na de uitzending blijft iedereen gezellig om met z’n allen op grote schermen de nieuwe aflevering te kijken. Het is bijna een soort fandag.”

Dit en meer leest u in de Televizier van week 16. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Jef Willemsen

Madelief, Tycho, Loraine, Marit, Koen en Nicole. In het nieuwe seizoen van Over mijn lijk volgt presentator Tim Hofman deze ongeneeslijk zieke jonge mensen. ‘Een goed afscheid is echt belangrijk.’

Hoe kijk je terug op dit seizoen?

“Weet je wat het is? Ik zit vanaf het begin op de eerste rang. Mensen melden zich aan, ik ga bij ze langs en vanaf dag 1 ben ik aanwezig bij iets heel kwetsbaars. Ze laten me helemaal toe in hun leven. Dit seizoen ben ik erbij als Nicole met haar kinderen de kist gaat beschilderen, vier ik voor de laatste keer carnaval met Tycho en ben ik op de bruiloft van Marit. Zulke momenten creëren direct een band.”

Vroeg of laat komt vervolgens het allerlaatste afscheid. Blijft dat lastig?

“Wat ik zelf ingewikkeld vind, is dat ik niet overal op tijd bij kan zijn. Het komt voor dat ik gebeld word met het nieuws dat iemand snel achteruitgaat, en dat hij of zij net overleden is op het moment dat ik aankom. Dan vind ik het lastig dat ik niet een laatste groet heb kunnen brengen. Want een goed afscheid is echt belangrijk. Ook al kenden we elkaar maar kort, we hebben in die periode zoveel intieme dingen gedeeld.”

Het valt me op dat in ‘Over mijn lijk’ altijd levenslust en humor zit.

“Dat is ook de essentie van het programma. Je bent jong, hoort dat je uitbehandeld bent en krijgt de prognose dat je gaat sterven. Wat doe je dan? Wat me altijd opvalt, is dat er een oerkracht in die mensen naar boven komt, waardoor ze die laatste periode met de schouders naar achteren en hun kin omhoog door het leven kunnen marcheren. Er wordt gehuild, maar ook veel gelachen. Het hele spectrum van leven komt voorbij. De gasten – we zeggen altijd gasten in plaats van deelnemers – geven me zoveel energie. Dan rijd ik na een draaidag naar huis en denk: ja, dit is leven. Ik heb daar net een stoomcursus in gehad van iemand met terminale kanker.”

Het hele artikel leest u in de Televizier van week 16. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Jeroen Keijzer

Spraakmakende oud-deelnemers van Heel Holland bakt krijgen de komende twee weken een tweede kans in Heel Holland bakt elke dag. Waarmee maakten deze zestien kandidaten zichzelf eerder onsterfelijk?

Dagmar (seizoen 4)

De bakkende burgemeester van Uithoorn zag in de eerste aflevering hoe haar tulband direct uit de oven instortte. Ze lag meteen uit de race. Inmiddels is Dagmar directeur van Amnesty International Nederland; ze hoopt deze keer langer mee te kunnen doen.

Daniel (seizoen 8)

Een macarontoren betekende de exit van de in Oostenrijk geboren thuisbakker. Daarna was hij even klaar met bakken. Gelukkig hervond hij zijn liefde, vooral voor bladerdeeghapjes.

Erna (seizoen 1)

Erna heeft de dubieuze eer de allereerste afvaller ooit van Heel Holland bakt te zijn. Een tulband bleek te hoog gegrepen. Doet ze haar kokos/ananas-misbaksel nu vergeten?

Erna (seizoen 10)

Deze chaotische maatschappelijk werker vond bakken en praten tegelijk zo ingewikkeld, dat ze bij iedere technische opdracht steevast onderaan eindigde. Hopelijk heeft ze geoefend op deze combinatie.

Dit en meer leest u in de Televizier van week 15. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Kirsten Keerssemeeckers

In Survive your family testen bekende Nederlanders en hun familieleden hun overlevingstalenten en familierelaties in de Colombiaanse jungle. Presentator Art Rooijakkers: ‘Dit programma combineert survival met familieverhalen’.

Er zijn al heel veel survivalprogramma’s. Wat onderscheidt ‘Survive your family’?

“Ik zie het als een mix van Expeditie Robinson en het interviewprogramma dat ik maakte: Rooijakkers over de vloer. Bekende Nederlanders komen met drie familieleden naar Colombia. Daar splitsen we ze op. Twee gezinsleden maken een uitputtende jungletocht; de andere twee voeren in het basiskamp opdrachten uit. Dat kunnen uitdagingen met buggy’s of kano’s zijn, maar er zitten ook psychologische spellen tussen. Daarmee kunnen ze kisten met eten, drinken of hulpmiddelen zoals zaklampen en poncho’s winnen voor hun familie in de jungle. Dat maakt de tocht een echte familieprestatie; zonder hulp is het niet te doen. Dat vind ik een mooi onderdeel van het programma.”

Dat klinkt helemaal als ‘Expeditie Robinson’. Waar komt het persoonlijke aan bod?

“Tussen de opdrachten door voer ik gesprekken met de deelnemers over hun familie en wat ze samen meegemaakt hebben. Volgens mij is die combinatie echt nieuw. Er bestaan al veel survivalprogramma’s; Survive your family combineert dat met familieverhalen. En die zijn er genoeg, bij alle deelnemers. Voor mij is het de uitdaging om die bloot te leggen.”

Wie doen er mee?

“We hebben ex-profvoetballer Ronald de Boer met zijn dochters Demi en Maxime en neef Bowey; presentator Frank Masmeijer neemt zijn dochters Charlotte en Michelle en zijn schoonzoon Stijn mee. Verder hebben we Edino, Glory, Shin en Triuna van Dorsten. Zij zijn bekend van de documentaireserie De kinderen van Ruinerwold, waarin te zien was hoe hun vader hen jarenlang van de buitenwereld afsloot. Tot slot zijn er vier leden van de hiphopgroep Broederliefde. Zij zijn weliswaar niet echt familie, maar ze beschouwen elkaar wel als broers.”

Het hele artikel leest u in de Televizier van week 15. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Maarten van der Meer

Brenda Blethyn werd onvergetelijk als rechercheur Vera Stanhope. Inmiddels hangt Vera’s iconische hoedje definitief aan de kapstok. Voor de dramaserie A Woman of Substance tapt Blethyn uit een heel ander vaatje.

Wat sprak u zo aan in ‘A Woman of Substance’?

“Het verhaal deed me sterk denken aan mijn moeder, die ooit als dienstmeisje heeft gewerkt in een groot huis. Daar heeft ze ook mijn vader leren kennen. Ze begon als keukenmeid en klom uiteindelijk op tot kamermeisje, net als Emma in onze serie. Wat me zo aantrok in deze rol, is Emma’s veerkracht en haar geweldige werkethiek. Zo ben ik zelf ook opgevoed: als je iets wil, zul je er hard voor moeten werken. Dus ik begreep waar ze vandaan kwam.”

Is dit uw eerste rol sinds het einde van ‘Vera’?

“De tweede. Ik had mijn koffers nog niet uitgepakt of ik werd gevraagd voor de film Dragonfly met Andrea Riseborough. Vlak daarna kwam A Woman of Substance, dus mijn plannen om het rustig aan te doen vielen meteen in het water. Het was heerlijk om iets nieuws te proberen, een rol als deze had ik nog nooit gespeeld. En het was een verademing om na al die jaren Vera eindelijk eens wat stijlvollers te mogen aantrekken.”

Heeft u nog ambities of dingen op acteergebied die u graag zou willen doen?

“In tegenstelling tot Emma ben ik iemand zonder ambitie. Dat is nooit anders geweest. Als er iets is wat ik echt wil en het ligt buiten mijn bereik, dan ga ik op mijn tenen staan en probeer ik zo ver mogelijk te reiken. Ik heb nooit ‘de maan en de sterren’ gewild. Ik heb veel geluk gehad met de dingen die op mijn pad kwamen en ik geniet nog echt van mijn werk. Maar ik heb geen grote verlangens. Wat dat betreft sta ik net zo in het leven als mijn vader: lekker zonder plannen.”

Het hele artikel leest u in de Televizier van week 15. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Patrick Bremmers

Het seizoen van Vroege vogels start met een speciale aflevering over de jaargetijden. Presentator Menno Bentveld geniet in de lente van de explosie van groen en het gekwetter van vogels.

Trekvogels die met duizenden overtrekken, de scherpe geur van daslook en witte bosanemonen die in bloei staan: Vroege vogels-presentator Menno Bentveld geniet van alle tekenen van de lente. Het nieuwe seizoen van het natuurprogramma start met een ode aan de eigen natuurfilmers. “Met hun mooiste beelden nemen we de kijker mee door bos, wad en weide gedurende alle vier de seizoenen.” Deze speciale aflevering start met de lente, die nu volop losbarst. Bentveld: “Het blad knalt van de bomen en hier in Leiden hoor ik overal vogels. Heggemussen die klinken als een kruiwagenwieltje dat een beetje aanloopt, staartmezen die net een bolletje lijken met een lange staart, koolmezen en zanglijsters die paartjes willen vormen en hun territorium bewaken: dan voel je direct de lente.”

In een tentje

Op floragebied heeft de Nederlandse lente ook veel te bieden. De stinzenplanten bijvoorbeeld, voorjaarsbloemen die vaak op landgoederen of terreinen van Natuurmonumenten te zien zijn: “Net een mini-Keukenhof.” In Zuid-Limburg maken de hellingbossen met kabbelende beekjes altijd indruk in de lente. Door de kalkrijke bodem zijn de bossen bezaaid met bosanemonen, gulden sleutelbloem of look-zonder-look en daslook. “Dan schijnt de zon door de takken op zo’n geel of wit tapijt, fantastisch om te zien. Die daslook ruikt heel sterk naar knoflook of bieslook. Alleen al door die geur weet ik weer dat het lente is.”

Het hele artikel leest u in de Televizier van week 14. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Maarten van der Meer

Seksuoloog en psycholoog Eveline Stallaart is de veteraan onder de experts van Married at first sight. Ze legt uit hoe ze te werk gaat: ‘We kijken vooral naar wat iemand nodig heeft.’

Wat voor seizoen gaat het worden?

“Dit seizoen hebben wij als experts veel meer zelf kunnen matchen. Ook hebben we een nieuw element toegevoegd: de koppels krijgen een extra therapiesessie, in het bijzijn van de andere stellen, om ze een spiegel voor te houden. Toch was het voor ons een seizoen vol verrassingen. Ik heb al heel wat meegemaakt bij Married at first sight, maar ik viel van de ene verbazing in de andere.”

Waar ben je in al die jaren beter in geworden?

“Tijdens de voorrondes laten potentiële deelnemers zich van hun beste kant zien, omdat ze graag willen meedoen. Inmiddels prikken we daar steeds beter doorheen. We werken met een groter team en hebben meerdere rondes, waarbij we goed opletten of iemand consequent hetzelfde verhaal vertelt. Maar ook wij hebben geen glazen bol; we weten vooraf niet hoe mensen gaan reageren als ze onder druk staan.”

Wat is de beste leeftijd om gekoppeld te worden?

“Dat zijn mensen van eind 20, begin 30. In die fase zijn de meesten nog ongebonden en is het verlangen naar huisje-boompje-beestje het sterkst. Dan zijn ze bijvoorbeeld bereid te verhuizen voor de liefde. Oudere mensen zijn vaak iets kritischer. Ze hebben hun leven op de rails en zoeken vooral een partner die daar echt een aanvulling op is. Het is voor mensen van boven de 50 zeker niet onmogelijk om te slagen: dat bewezen Peter en Mariska vorig seizoen.”

Het hele artikel leest u in de Televizier van week 14. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Jef Willemsen

Het net begint zich te sluiten rond de Mol van dit seizoen. De hoofdpersoon uit Wie is de Mol? zorgt altijd voor bewondering bij jong en oud. Waarom is een programma over sabotage zo populair bij alle generaties?

‘Niet eerlijk!’, roept de een. ‘Geniaal!’, vindt de ander. Rond elke aflevering van Wie is de Mol? speelt zich hetzelfde ritueel af in Nederlandse huiskamers, kantines, kantoren en klaslokalen. Kijkers speculeren over wie de Mol is en speuren naar hints die hun theorieën ondersteunen. Die zoektocht verbindt jonge en oudere kijkers, nieuwe geïnteresseerden en ware superfans, die zichzelf ‘molloten’ noemen.

Het is opmerkelijk dat een programma waarin bedrog en misleiding zo’n belangrijke rol spelen, zoveel verschillende soorten kijkers samenbrengt. Alhoewel: volgens Niels van de Ven – hoogleraar consumentenpsychologie aan Tilburg University en expert in menselijk gedrag rond verleiding, twijfel en vertrouwen – is dat minder paradoxaal dan het lijkt. “Wie is de Mol? draait om bedrog, maar het is bedrog met afspraken en regels. In veel gezelschapsspellen doen mensen dingen die ze in het dagelijks leven zouden afkeuren. Denk aan Monopoly of een kaartspel als pesten, waarin spelers elkaar doelbewust dwarszitten. In de veilige context van een spel is dat spannend.”

Oneerlijk of slim?

Mensen die in het echte leven veel waarde hechten aan integriteit en rechtvaardigheid, juichen als een deelnemer in Wie is de Mol? een list uithaalt. Dat levert levendige discussies op. Wat vinden kijkers een slimme actie, wat vinden ze oneerlijk? Wanneer is een keuze uit eigenbelang begrijpelijk en wanneer niet?

Dit en meer leest u in de Televizier van week 14. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Eveline Helmink